සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 94

වචනාර්ථ පැහැදිලි කිරීම්:

• الْبَأْسَاءِ: දරිද්රතාවය සහ දුප්පත්කම.
• الضَّرَّاءِ: රෝගාබාධ සහ ශාරීරික දුක්ඩ.
• يَضَّرَّعُونَ: යටහත් වී, අසරණ වී අල්ලාහ් වෙත යාඥා කිරීම සහ ඔහු වෙත හැරීම.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා මෙම ආයාතය තුළින් පැහැදිලි කරන්නේ, ඔහු කිසිදු ගම්මානයකට හෝ ජනාවාසයකට නබිවරයෙකු එවූ විට, එම ජනයා ඔහුව බොරු කළහොත්, ඔවුන්ට අනිවාර්යයෙන්ම දරිද්රතාවය, රෝගාබාධ සහ විවිධ දුක්ගැහැටවලින් පීඩා එල්ල කළ බවයි. මෙය සිදු කරනු ලැබුවේ, ඔවුන් යටහත් වී, අල්ලාහ් වෙත හැරී, තම අහංකාරය සහ ප්රතික්ෂේප කිරීම අත්හැර දමනු ඇතැයි යන අපේක්ෂාවෙනි. එනම්, ඔවුන්ගේ සිත් දැඩි වී යහමඟින් ඉවතට හැරී යාම වැළැක්වීම සඳහා, අල්ලාහ් ඔවුන්ට මෙලොව දුක්ගැහැට ලබා දුන්නේය. මෙය කුරයිෂ් ජනයාට සහ ඔවුන්ට පෙර සිටි ප්රතික්ෂේප කළ සියලු ජනයාට අනතුරු ඇඟවීමක් වශයෙනි. එසේම, මෙය අල්ලාහ්ගේ නියත ක්රමවේදයක් වන අතර, එය ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට එරෙහිව ක්රියාත්මක වේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

• අල්ලාහ් තආලා තම නබිවරුන්ට විරුද්ධ වූවන්ට දඬුවම් කිරීමට පෙර, ඔවුන්ට අවවාද කිරීමක් ලෙස දුක්ගැහැට ලබා දීම ඔහුගේ දයාව සහ කරුණාව පෙන්නුම් කරයි. මන්ද, ඔහුට අවශ්ය වන්නේ ඔවුන්ගේ විනාශය නොව, ඔවුන් යහමඟට පැමිණීමයි.
• දුක්ගැහැට සහ අගහිඟකම් මිනිසාගේ සිත පිරිසිදු කර, ඔහුව අල්ලාහ් වෙත සමීප කරවයි. එබැවින් පීඩාවන්ට මුහුණ දෙන විට අල්ලාහ් වෙත යාඥා කිරීම සහ ඔහු වෙත හැරීම විශාල යහපතකි.
• අල්ලාහ්ගේ නියත ක්රමවේදය (සුන්නතුල්ලාහ්) කිසිදා වෙනස් නොවේ. එබැවින් ප්රතික්ෂේප කරන්නන් සහ පාපතරයන් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමින් ආරක්ෂිත යැයි සිතිය යුතු නොවේ.
• අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ව එවූ සෑම ජනාවාසයක්ම පරීක්ෂාවට ලක් කළේය. මෙයින් පෙනී යන්නේ, යහමඟට කැඳවීම සහ ප්රතික්ෂේප කිරීම අතර ඇති ගැටුම මෙලොව ජීවිතයේ නියත සත්යයක් බවයි.