Surah Al-Ma'arij — Talata 1

Kahulugan ng mga Salita:

• سَأَلَ سَائِلٌ – May isang nagtanong o nanawagan (ayon sa ibang pagpapakahulugan: may isang nagdasal o nanawagan ng kaparusahan).
• بِعَذَابٍ وَاقِعٍ – Isang kaparusahang tiyak na darating at mangyayari, walang pag-aalinlangan.

Paliwanag ng Talata:

Sa talatang ito, binabanggit ng Allah na may isang tao mula sa mga tagapagtanggi sa katotohanan ang nagtanong o nanawagan — ayon sa ibang ulat, siya ay nanalangin laban sa kanyang sarili at sa kanyang mga kababayan — hinggil sa kaparusahang bababa sa kanila sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Ang kanyang pagtatanong o panawagan ay hindi bunga ng pananampalataya, kundi isang anyo ng pangungutya at paghamon, na tila ba sinasabi: "Kung may kaparusahan nga, ipakita mo ito." Subalit ipinahayag ng Allah na ang kaparusahang ito ay tiyak na darating at walang makakapigil dito, sapagkat ito ay nagmumula sa Kanya — ang Kataas-taasan at May-ari ng Karangalan. Ang kaparusahang ito ay mangyayari sa Araw ng Paghuhukom, kung kailan ang mga anghel at si Jibril ay aakyat patungo sa Kanya sa isang araw na ang haba ay katumbas ng limampung libong taon ayon sa pagbilang ng mundo — bagamat ito ay magiging magaan at madali para sa mananampalataya, tulad ng isang obligadong pagdarasal.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang kaparusahan ng Allah ay tiyak na darating sa mga nagtatakwil sa Kanya, kahit pa nila itong hamunin o kutyain — walang sinuman ang makakapigil dito.
2. Ang pangungutya sa mga pangako ng Allah ay hindi makapagpapabago sa Kanyang mga kautusan; bagkus ito ay nagpapalala lamang sa kalagayan ng nanunuya.
3. Ang Araw ng Paghuhukom ay isang dakilang araw na may mahabang panahon, ngunit ang kaluwagan at kaginhawahan nito para sa mga mananampalataya ay tanda ng awa ng Allah sa Kanyang mga lingkod na matuwid.
4. Ang pagiging abala ng mga anghel at ni Jibril sa pagsamba at paglilingkod sa Allah sa araw na iyon ay nagpapakita ng kadakilaan ng Allah at ng Kanyang kapangyarihan sa lahat ng nilikha.
5. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na huwag magmadali sa paghingi ng kaparusahan sa mga nagkakamali, bagkus magtiwala sa katarungan ng Allah na darating sa tamang panahon — at ang pagtitiis at pagtitiwala sa Kanya ay bahagi ng pananampalataya.