Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 37

Сүзләрнең мәгънәләре:

• عِزِينَ (гыйзин): Бу сүз «гыйзә» яки «гыйзүн» сүзенең күплеге, мәгънәсе — төркемнәр, төрле якка таралган җыелышлар, түгәрәкләр яки утырышлар. Ягъни алар төрле төркемнәргә бүленеп, бердәм булмаган хәлдә тирәли җыелганнар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә пәйгамбәребез Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмгә мөрәҗәгать итеп, кәферләрнең хәлен сүрәтли. Алар аның янына ашыгып киләләр, муеннарын сузып, күзләрен текәп карыйлар, әмма аңа иман китерү өчен түгел, бәлки аның сүзләрен тыңлап, аңа каршы килү, аны мәсхәрә итү өчен. Алар аның уң ягыннан да, сул ягыннан да төркем-төркем булып, төрле урыннарда аерылып утыралар, бердәм җыелыш түгел, ә таркалган хәлдә аның тирәли әйләнәләр. Аларның бу эше — Аллаһның аятьләренә һәм пәйгамбәргә карата ихтирамсызлык һәм кире кагу билгесе. Алар аның янына киләләр, ләкин хакны кабул итү өчен түгел, ә аның сүзләрен бушка калдыру, аның дәгъватын юкка чыгару өчен киләләр. Аллаһы Тәгалә аларның һәрберсенең Җәннәткә керү өметендә булуын искә алып, бу — мөмкин түгел дип белдерә, чөнки алар пәйгамбәргә иярмичә, аның дәгъватын кабул итмичә, Җәннәткә ничек керә алалар? Алар бит гади кешеләр, башкалар кимчелекле судан (мәнидән) халык ителгәннәр, әмма тәкәбберләнеп, хакны кабул итмиләр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэмин кеше хакны кабул итүдә ихлас булырга тиеш, төркемнәргә бүленеп, хакны кире кагудан сакланырга кирәк.
• Аллаһы Тәгаләнең рәхмәтенә һәм Җәннәтенә ирешү — иман һәм изге гамәлләр белән генә була, ә кәферлек һәм тәкәбберлек белән түгел.
• Пәйгамбәрләргә каршы тору һәм аларның дәгъватын мәсхәрә итү — бөек гөнаһ, бу эш кешене Җәннәттән ераклаштыра.
• Кеше үзенең килеп чыгышын — гади су тамчысыннан икәнен истә тотып, тәкәбберлектән сакланырга һәм Аллаһыга тыйнаклык белән иярү тиеш.