Surah Al-Ma'arij — Aya 37

Ma'anar Kalmomi:

• عِزِينَ: jam'in "عِزَة", yana nufin ƙungiyoyi daban-daban, rukuni-rukuni, ko mutane da suka watse a cikin ƙungiyoyi.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar Allah yana kwatanta yanayin kafirai a lokacin da suke kewaye da Annabi Muhammad (SAW), suna zaune a damansa da hagunsa cikin ƙungiyoyi daban-daban, rukuni-rukuni, ba tare da suna sauraron maganarsa ba, suna kallo da mamaki, suna ta zance da izgili. Suna tafiya da sauri zuwa gare shi, suna kewaye shi daga kowane bangare, amma ba don neman shiriya ba, sai don yin ba'a da musun gaskiya. Suna taruwa a cikin ƙungiyoyi, wasu suna zaune a dama, wasu a hagu, suna kallon saƙon da ya zo musu da raini da nisantarwa. Wannan yana nuna yadda suke da yawa a kewayensa, amma duk da yawansu ba su da amfani, domin ba su zo don sauraron gaskiya ba, sai don yin adawa da izgili.

Fa'idodin Darasi:

1. Nuna haƙurin Annabi (SAW) wajen yin wa'azi ga mutane duk da yawan masu adawa da shi, wanda yake koyar da mu cewa dole ne mu ci gaba da aikin da'a ko da yanayi ba su da kyau.
2. Yin gargaɗi ga al'umma cewa yawan jama'a ba shi ne ma'aunin gaskiya ba; mutane na iya taruwa a kan ƙarya, amma gaskiya ita ce abin da Allah ya saukar.
3. Ƙarfafa wa muminai zuciya cewa kada su ji tsoron yawan makiya, domin Allah yana lura da dukkan ayyukansu, kuma zai yi musu hukunci a kan abin da suke yi na izgili da adawa.