Suurah Al-Ma'aarij — Aayad 37

Macnaha ereyada:

• cani al-yamiin = dhanka midigtaada.
• cani al-shimaal = dhanka bidixdaada.
• ciziin = waa jamac, waxay macnaheedu tahay kooxo kala tagsan, sida xalqo iyo fadhiyo kala duwan. Hal soo noqoshadeedu waa "cizah".

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku hadlaysaa mushrikiinta iyo gaalada Nabiga ﷺ, kuwaas oo isugu yimid hareerihiisa iyagoo kala fadhiya dhanka midigta iyo dhanka bidixda, koox koox iyo xalqo xalqo, iyagoo isla hadlaya oo isla yaabban, isla markaana ka jeedsan Nabiga ﷺ iyo kitaabka Eebe. Waxay u yimaadeen si ay u dhagaystaan ama u eegaanna, laakiin ma aha iyagoo raba inay rumaystaan, ee waxay yimaadeen si ay u qiyaasaan ama u beeniyaan. Eebe wuxuu uga hadlayaa iyaga si qadhaab leh, isagoo weydiinaya: Maxaa ku kiciyey kuwaas oo ay u soo carareen xaggiisa iyagoo kala fadhiya dhanka midig iyo bidix? Ma waxay u maleeyeen inay gali Jannada Naciim? Haa, ma aha sida ay moodaan, waligood ma gali doonaan, maxaa yeelay Eebe wuxuu uga digay inay Jannada galaan oo waa kuwo beeniyay Rasuulka, sidaa darteed waxay u sugnaan doonaan Naarta.

Faa'iidooyin laga qaato aayaddan:

1. Aayaddan waxay muujinaysaa in Nabiga ﷺ uu la kulmay cadaadis iyo in dad badan oo isku soo ururay ay isaga ka jeedsadeen, laakiin Eebe wuxuu ku xoojiyay Nabiga oo u sheegay inay kuwaasi ayan galin Jannada, taasoo u ah dhiirigelin dadka muslimiinta ah inay adkaystaan marka ay la kulmaan cadaadis.
2. Waxay ku baraarujinaysaa in rumaynta iyo rumaynta la'aantu aysan ku xirnayn tirada dadka, ee waxaa muhim ah in la raaco xaqa, xataa haddii dad badani ka jeedsadaan.
3. Waxay ku tusinaysaa in Eebe uu yahay mid wax walba og, isagoo wax ka warrama waxa dadku ku shiriyaan iyo waxa ay ku kala fadhiyaan, waana in dadku ka digtoonaadaan inay Eebe ku xadgudbaan.
4. Aayaddan waxay ku dhiirigelinaysaa Muslimiinta inay ku dadaalaan faafinta Islaamka iyo inay u adkaystaan marka ay la kulmaan dad aan iyaga la mid ahayn, maxaa yeelay guusha waxay ka timaadaa Eebe, ee ma aha tirada dadka.