سوره جن — آیه 12

معانی کلمات:

• ظَنَنَّا: یقین کردیم و دانستیم.
• نُعْجِزَ: ناتوان کنیم، از چنگال او بگریزیم و او را درمانده سازیم.
• هَرَبًا: گریختن به سوی آسمان یا هر جای دیگر برای فرار از عذاب.

تفسیر آیه:

جنّیان در ادامه سخنان خود اعتراف میکنند که پس از شنیدن قرآن و ایمان آوردن، به این باور قطعی و یقین رسیدند که هرگز نمیتوانند خداوند متعال را در زمین ناتوان سازند و از قدرت او بگریزند. آنان دریافتند که خداوند بر همه چیز احاطه کامل دارد و هیچ مکان و هیچ حالتی از حالات آنان بر او پوشیده نیست. اگر خداوند اراده کند که به آنان بدی یا عذابی برساند، هیچ راه فراری برایشان وجود ندارد؛ نه میتوانند در زمین از او پنهان شوند و نه میتوانند با گریختن به آسمان از قلمرو قدرت او خارج گردند. این اعتراف نشاندهنده درک عمیق آنان از عظمت و سیطره الهی است؛ زیرا خداوند به هر چیزی احاطه دارد و هیچ موجودی — چه در زمین و چه در آسمان — از دایره قدرت او بیرون نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• انسان و جن هرگز نمیتوانند از قدرت خداوند بگریزند؛ پس عاقلانهترین کار، تسلیم شدن در برابر فرمان او و دوری از نافرمانی است.
• ایمان واقعی، انسان را به یقین میرساند که خداوند بر همه چیز احاطه دارد و همین یقین، او را از گناه بازمیدارد و به اطاعت و تقوا سوق میدهد.
• هیچ پناهگاهی جز خداوند وجود ندارد؛ پس در همه حال باید به او پناه برد و از او یاری خواست.
• شناخت عظمت خداوند، انسان را از تکبّر و سرکشی بازمیدارد و او را به تواضع و بندگی دعوت میکند.