Surat Al-Jinn — Ayat 22

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَن يُجِيرَنِي (lan yujīranī): ora bakal ngreksa aku, ora bakal nglindhungi aku saka bebaya.
• مُلْتَحَدًا (multaḥadan): panggonan ngungsi, papan kanggo ngayom, papan kanggo nyingkir saka kacilakan.

2) Tegesing ayat:

Nabi Muhammad ﷺ didhawuhi dening Allah supaya ngandhani marang wong-wong: "Satemene aku iki ora bisa nolak cilaka saka awake dhewe, lan ora bisa nggawa manfaat kanggo awake dhewe. Yen aku ndurhakani Allah, ora ana siji-sijia kang bisa nglindhungi aku saka siksa-Nya, lan ora ana papan ngungsi liyane kajaba mung marang Allah." Tegese, kabeh makhluk ora duwe daya kanggo nglindhungi sapa wae saka paukuman Allah. Mula, sapa wae kang ndurhakani Allah lan Rasul-Nya, mesthi bakal nemoni siksa. Dene Nabi ﷺ mung bisa nglakoni tugase, yaiku ngandhani lan nyampekake dhawuhe Allah marang manungsa.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen kabeh manungsa, kalebu para nabi lan rasul, iku ora duwe kekuwatan mutlak. Kabeh kekuwatan mung ana ing tangane Allah.
• Kita kudu ngerti yen ora ana papan ngungsi kang sejati kajaba mung marang Allah. Nalika nemoni kangelan utawa kuwatir, kita kudu nyedhaki Allah, dudu nyedhaki liyane.
• Ayat iki nuwuhake rasa andhap asor (tawadhu') lan ngajak kita supaya ora sombong, amarga awake dhewe ora bisa nylametake awake dhewe tanpa pitulungane Allah.
• Iki uga dadi pangeling yen tugas kita minangka umat Islam yaiku nyampekake kabecikan lan ngelingake marang kaluputan, nanging asil lan tuntunan iku mung ana ing astane Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah ngandhani bab kang bener lan nuntun kita marang dalan kang paling becik, yaiku nyerahake awake dhewe marang Allah kanthi ikhlas lan tawakal.