Suurah Al-Muzzammil — Aayad 19

Macnaha Erayada:

• Tadhkirah: Waano, xusuusin, iyo waxtar loo qaato.
• Sabiil: Waddo, jid, ama dariiqo.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ku dhammaynaysaa suuradda Al-Muzzammil, waxayna tilmaamaysaa in aayadaha hore ee suuradda oo ku hadlay qiyaamada, culeyska iyo ba’aankeeda, ay yihiin waano iyo xusuusin dadka loogu talagalay. Waxay u digaysaa dadka si ay uga digtoonaadaan ba’aanka Maalinta Qiyaame, waxayna ugu bishaaraynaysa mu’miniinta inay heli karaan nabadgalyo haddii ay raacaan jidka toosan.

Marka qofku akhriyo aayadahan oo uu ka fikiro culeyska Qiyaamada iyo wixii ka horreeya, waa inuu garto inay tahay waano u baahan in la qaato. Ka dibna isaga oo doonaya inuu ka faa’iidaysto, wuxuu qaadan karaa waddo toosan oo u horseedda Rabbigiis – waddadaas oo ah imaanka, cibaadada, iyo addeecidda amarka Eebbe. Qof kastaa wuxuu ikhtiyaar u leeyahay inuu qaato jidkan ama uu ka fogaado, laakiin cawaaqibtu waxay ku xidhan tahay doorashadiisa.

Faa'iidooyin laga qaato:

1. Qur’aanka Kariimka ah waa il waano iyo hanuun, isagoo dadka ugu yeedhaya jidka toosan ee Eebbe.
2. Dadku waxay leeyihiin ikhtiyaar iyo xorriyad ay ku doortaan jidkooda – jidka khayrka ama jidka sharka – laakiin Eebbe wuxuu ku bishaaraynayaa kuwa doorta jidka toosan inuu u fududeeyo.
3. Naxariista Eebbe way ballaadhan tahay, maadaama uu dadka uga tagay fursad ay ku toobadkeenaan oo ay ku soo noqdaan Rabbigood xilligay doonaan.
4. Aayaddani waxay ku dhiirrigelinaysaa dadka inay ka faa’iidaystaan waqtiyada ay ku jiraan, isla markaana ayna dib uga dhigin samaynta wanaagga, maxaa yeelay noloshu waa fursad kooban oo aan la ogaan karin dhammaadkeeda.