سورت مدثر — آیت 6

د معاني کلمو:

• وَلَا تَمْنُنْ: خپل احسان مه ښکاره کوه او پر بل چا مه باسه.
• تَسْتَكْثِرُ: د دې لپاره چې ډېر ترلاسه کړې يا خپل عمل ډېر وګڼې.

د آيت تفسير:

الله تعالی خپل پېغمبر حضرت محمد صلی الله عليه وسلم ته خطاب کوي چې خپل احسان او نيکي مه ښکاره کوه او پر خلکو مه باسه، او داسې مه کوه چې په خپل عمل باندې داسې احسان واچوې چې ډېر يې وګڼې او پر الله تعالی يې ومنې. دا چې ته خپل عمل ډېر وګڼې او پر الله تعالی باندې يې احسان واچوې، دا سم کار نه دی. بلکې بايد عمل په اخلاص سره د الله تعالی د رضا لپاره وشي، نه د دې لپاره چې ډېر وګڼل شي يا پر خلکو احسان ورباندې وشي. همدارنګه دا معنی هم کېږي چې خپل مال داسې مه ورکوه چې د هغې په بدل کې د ډېرې ګټې تمه ولرې، بلکې بايد ورکول يوازې د الله تعالی د رضا لپاره وي.

فايدې:

• مؤمن بايد خپل عملونه په اخلاص سره د الله تعالی لپاره ترسره کړي، نه د دې لپاره چې خلک يې ستاينه وکړي يا ډېر ثواب ورته وګڼل شي.
• احسان ښکاره کول او پر خلکو يې باسل، د عمل د ثواب د ضايع کېدو سبب ګرځي.
• په اسلام کې رښتينی اخلاص دا دی چې انسان خپل نيکي يوازې د الله تعالی د رضا لپاره وکړي، نه د دنيا د ګټې يا د خلکو د ستاينې لپاره.
• دا آيت مؤمن ته دا درس ورکوي چې په خپل عبادت او نيکۍ باندې بايد ډېر ځان نه شي وياړلی، بلکې بايد تل د الله تعالی له فضل او رحمت څخه تمه ولري.