Аль-Муддассир сүресі — Аят 6

1. Сөздердің мағынасы:

• وَلَا تَمْنُن: "Манн" сөзі араб тілінде екі мағынада келеді: бірі — жасаған жақсылығын бетіне басып, міндет ету; екіншісі — біреуге бірдеңе беріп, одан да көбін күту. Бұл жерде екеуі де қамтылады.
• تَسْتَكْثِرُ: "Көп деп санау, көбейтуді көздеу" дегенді білдіреді. Яғни берген нәрсеңнің орнына одан да көбін алуды мақсат ету.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала пайғамбарына (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) және ол арқылы барлық мүміндерге бірнеше өсиет айтады. Осы аятта былай делінген: ешкімге жасаған жақсылығыңды, берген садақаңды немесе көрсеткен көмегіңді бетіне баспа, оны міндет етіп қойма. Сондай-ақ, біреуге бірдеңе бергенде, соның орнына одан да көбін алуды, яғни пайда күтуді ниет етпе. Берген нәрсең тек Алланың разылығы үшін болсын, адамдардан қайтарым күтпе. Аллаға жасаған құлшылығыңды да көп деп санап, онымен Аллаға міндет қойма — құлшылық — бұл сенің парызың, ал Алланың саған берген нығметтері шексіз. Сондықтан жасаған ізгі амалыңды көп деп есептемей, керісінше өзіңді кемшіліктерің үшін кішірейтіп, Алланың алдында қарапайым бол.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Ислам — адамды мейірімділікке, кішіпейілділікке және шынайылыққа шақыратын дін. Бұл аят мұсылманды жасаған жақсылығын бетіне баспай, қайтарым күтпей істеуге үйретеді.
• Садақа мен жақсылық тек Алланың разылығы үшін жасалуы керек. Осылай істеген адамның жүрегі таза, ниеті адал болады.
• Құлшылықты көп деп санау — үлкен қателік. Өйткені Алланың берген нығметтерінің алдында біздің амалдарымыз өте аз. Бұл аят адамды әрдайым Аллаға шүкіршілік етуге, өзін кемел санамауға тәрбиелейді.
• Бұл өсиеттер адамдар арасындағы сенімді, сыйластықты және бауырластықты нығайтады. Себебі жақсылығын бетіне баспайтын, пайда күтпейтін адам қоғамда сүйіспеншілікке бөленеді.
• Осы аят арқылы Исламның әдептілік пен ізгілікке шақыратын, жүректі тазартатын дін екенін көреміз. Бұл — адамды Аллаға жақындастыратын, қоғамды игілікке бастайтын ұлы қағида.