Сураи Аль-Муддассир — Оят 6

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

— «تَمْنُن»: аз феъли «مَنَّ» гирифта шуда, маънои ато кардан ва неъмат доданро дорад; дар ин ҷо маънои он аст, ки касе амали нек ё атои худро бар касе миннат гузорад ё онро бисёр шуморад.

— «تَسْتَكْثِرُ»: аз феъли «استكثار» буда, маънои «бисёр шумурдан», «зиёд ҳисобидан» ва «талаб кардани он ки бештар шавад»-ро дорад.

1. Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди Мутаъол ба Паёмбари худ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ва тавассути ӯ ба ҳамаи мӯъминон ҳидоят мекунад, ки ҳангоми иҷрои амалҳои нек ва хайрҳо, миннат нагузоранд ва он амалро бисёр ё зиёд ҳисоб накунанд. Яъне, касе ки чизе медиҳад ё кори хайре мекунад, набояд онро барои ба даст овардани манфиати бештар ё барои фахр кардан бар дигарон васила қарор диҳад, ва набояд амали неки худро дар назди Худо бузург ва зиёд шумурад. Инчунин, ин оят таълим медиҳад, ки инсон набояд ба Худованди худ миннат гузорад, ки гӯё бо амалҳои солеҳи худ бар Ӯ ҳаққе пайдо кардааст; зеро ҳар амали некӯ аввал аз тавфиқи Худост ва банда дар назди Худо ҳамеша муҳтоҷ ва камтар аст. Ҳадафи асосӣ дар ибодат ва хайр бояд танҳо ризои Худованд бошад, на фоидаи дунявӣ ва на миннати гузоштан бар мардум.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

— Ислом дини самимият ва ихлос аст; амалҳои нек бояд танҳо барои ризои Худо анҷом дода шаванд, на барои фахр, миннат ё манфиати бештар.

— Қуръон ба инсон таълим медиҳад, ки амали неки худро бузург нашуморяд ва худро бар Худо ҳақдор надонад; ин ба камтарбинӣ ва фурӯтанӣ дар назди Парвардигор меорад.

— Ин оят дили инсонро аз ҳирс ва тамаъ ба молу манфиат пок месозад ва ӯро ба саховати холис ва хайри беғараз ҳидоят мекунад.

— Агар инсон амалҳои худро бо ихлос ва бе миннат анҷом диҳад, Худованд баракат ва савоби онро зиёд мегардонад ва дили ӯро ором месозад.

— Қуръон бо чунин таълимотҳои нозук ва ҳикматомез нишон медиҳад, ки дини Ислом дини покии дил, ростӣ ва адолат аст ва ба ҳар касе, ки ба он рӯй оварад, роҳи наҷот ва саодатро нишон медиҳад.