Suurah Al-Muddaththir — Aayad 6

Macnaha ereyada:

• وَلَا تَمْنُن: Ha ku mannaysan (ha ku faanin) waxaad bixisay, ama ha siin adigoo u jeeda in lagugu abaal-mariyo wax ka badan.
• تَسْتَكْثِرُ: Adigoo raba inaad ku helto wax ka badan waxaad bixisay.

Tafsiirka:

Kumana dhihin, Nebiyow, waxaad bixiso si aad ugu rabto in laguu soo celiyo wax ka badan, mana ahayn inaad ku mannaysatid dadka waxaad siisay. Sidoo kale, ha u mannaysanin Rabbigaa adigoo ku tirinaya camalkaaga wanaagsan inuu yahay wax badan oo kuu daran, laakiin u samee camalkaaga si kaliya oo loogu raalli gelinayo Rabbigaa, adigoon ka sugayn abaalmarin dadka, isla markaana aan isku lafaynin camalkaaga. Tan waxay ku tusaysaa in qalbiga uu ka nadiifnaado isla-weynida iyo rabitaanka abaalmarinta dadka, isla-markaana uu ahaado mid uun u jeeda wajiga Eebbe.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Ikhlaasda cibaadada: Waxay noo baraysaa in camalka loo sameeyo Eebbe oo kaliya, aan looga jeedin abaalmarin dadka, maxaa yeelay Eebbe waa kan kaliya ee ka abaal-mariya camalka.
2. Ka fogaanshaha mannaysiga: Mannaysigu waa caado xun oo burinaysa wanaagga, waxayna noo tusinaysaa in aan ku mannaysanin waxaannu bixinno, si aan u ilaalino ajriga.
3. Nadiifinta qalbiga: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa in qalbiga laga nadiifiyo isla-weynida iyo rabitaanka in la arko ama la ammaano, taasoo keentay in cibaadada noqoto mid saafi ah oo Eebbe aqbalo.
4. Samirka iyo adkaysiga: Waxay noo xoojinaysaa inaan ku samirno amarka Eebbe, annagoon ka sugayn wax ka badan oo dadka ah, balse aan ku rajaynayno abaalmarinta Eebbe oo weyn.