Surah Al-Qiyamah — Talata 2

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• An-Nafs al-Lawwāmah: Ang kaluluwang laging nanunumbat at naninisi sa sarili — kapag nakagawa ng kasalanan o nagkulang sa pagsamba, ito'y nagsisisi at nanunumbat sa may-ari nito.

Interpretasyon ng Talata:

Sumumpa ang Allah sa pamamagitan ng Araw ng Pagbangon at Pagtutuos, at sumumpa rin Siya sa pamamagitan ng kaluluwang nanunumbat — ang kaluluwang nananagot sa sarili nito, na kapag nakagawa ng mabuti ay nagpapasalamat, at kapag nakagawa ng kasalanan o nagpabaya sa pagsunod sa Allah ay nanunumbat at nagsisisi. Ang kaluluwang ito ay hindi tumitigil sa pagpuna sa sarili kahit pa nga ito'y nagsikap sa paggawa ng kabutihan, sapagkat lagi nitong nadarama ang pagkukulang sa paglilingkod sa Allah. Sa pamamagitan ng dalawang panumpang ito — ang Araw ng Pagbangon at ang kaluluwang nanunumbat — pinatotohanan ng Allah na ang mga tao ay tiyak na bubuhayin muli at mananagot sa kanilang mga gawa. Kung kaya't ang sinumang nag-aalinlangan sa kakayahan ng Allah na tipunin ang mga buto ng tao pagkatapos na ito'y magkawatak-watak ay nagkakamali, sapagkat ang Allah ay may kapangyarihan sa lahat ng bagay.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagkakaroon ng pusong nanunumbat sa sarili ay tanda ng buhay na pananampalataya — ito'y biyaya mula sa Allah, kaya't dapat nating pangalagaan ang damdaming ito sa ating mga puso.
2. Ang pagsisisi at pagbabalik-loob sa Allah pagkatapos ng pagkakamali ay hindi kahinaan kundi katibayan ng katapatan ng pananampalataya.
3. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na maging mapanuri sa ating mga sarili, hindi upang mawalan tayo ng pag-asa, kundi upang patuloy tayong magsikap sa pagpapabuti ng ating pagkatao.
4. Ang paniniwala sa Araw ng Pagbangon ay nagbibigay sa atin ng layunin at direksyon sa buhay — na ang bawat gawa natin, maliit man o malaki, ay may katumbas na gantimpala o pananagutan.
5. Ang pagiging mapanagot sa sarili ay daan tungo sa tunay na kaligayahan, sapagkat ang taong laging nagsusuri sa kanyang mga gawa ay hindi nalalayo sa tamang landas.