Аль-Кияма сүресі — Аят 25

1. Сөздердің мағынасы:

• تَظُنُّ — ойлайды, анық сенеді, көзі жетеді.
• يُفْعَلَ بِهَا — оған жасалады, оған келеді.
• فَاقِرَةٌ — өте ауыр апат, мықты жаза; түбірі «фақара» — омыртқаны сындыру дегенді білдіреді. Яғни, арқаны үзіп жіберетіндей ауыр қасірет.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят қиямет күні қасіретке ұшырайтындардың жүздерінің жай-күйін суреттейді. Олардың жүздері түксиіп, қабақтары түйіліп, қайғы мен қорқынышқа толы болады. Олар өздеріне өте ауыр апат келетініне көздері жетіп, анық сенеді. Бұл — Алланың әділ жазасы, одан құтылудың ешбір жолы жоқ. Олар бұл азаптың сөзсіз келетінін біледі, әрі оның ауырлығы соншалық, арқаны сындырып, адамды мүлде күйрететіндей қасірет екенін түсінеді. Бұл көрініс — иман келтірмей, Алланың әмірлерінен бас тартқандардың ақыреттегі халінің бір үзігі.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Қиямет күні әр адамның ісіне қарай сый не жаза алатынын білу — жүректі оятады, адамды жақсылыққа қарай итермелейді.
• Алланың әділдігі соншалық, ешкімге зұлымдық жасалмайды; әркім өз ісінің нәтижесін көреді.
• Бұл аят адамды дүниенің өтпелі ләззаттарына алданып қалмай, ақыретті ойлауға шақырады.
• Құранның осындай суреттеулері арқылы адам жүрегі қорқыныш пен үміт арасында тәрбиеленеді: жазадан қорқып, Алланың рақымына үміт етеді.
• Ислам — адамды ойлануға, жауапкершілікті сезінуге бастайтын дін; Құран әр аят сайын жанды тәрбиелеп, тура жолға салады.