Аль-Кияма сүрәсе — Аять 9

Сүзләр мәгънәсе:

• جُمِعَ — берләштерелде, җыелды.
• الشمس — кояш.
• القمر — ай.

Аять тәфсире:

Кыямәт көнендә кояш һәм ай бергә җыелырлар, ягъни аларның яктылыклары юкка чыгар, икесе дә караңгыланыр. Бу хәл кешеләрнең күзләре камашып, куркудан дәһшәткә төшкән вакытта булыр. Кояшның нуры сүнәр, айның да нуры китәр, һәм икесе дә бергә, бер-берсенә кушылып, караңгылыкка чумарлар. Бу — Аллаһы Тәгаләнең кодрәте белән булачак бөек вакыйга, ул көнне кешеләр куркудан ничек качарга белмәсләр һәм: "Кайда качар урын?" — дип кычкырырлар.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көненең бөеклеген һәм аның куркынычлыгын белү — мөэмин кешенең гамәлләрен төзәтүгә ярдәм итә.
• Бу аять Аллаһының кодрәте бөеклеген күрсәтә: Ул теләгән нәрсәсенә ирешә ала, кояш һәм ай кебек зур җисемнәрне дә үз ихтыярына буйсындыра.
• Дөньядагы барлык нәрсәләрнең вакытлы икәнен, ә бакый торган тормыш — ахирәт тормышы икәнен искә төшерә, бу кешене дөнья мәшәкатьләренә бирелеп китмәскә өнди.