Аль-Кияма сүресі — Аят 9

1. Сөздердің мағынасы:

• وَجُمِعَ (уа жуми'а): жинақталды, біріктірілді.
• الشَّمْسُ (аш-шамсу): күн.
• الْقَمَرُ (ал-қамару): ай.

1. Аяттың тәпсірі:

Қиямет күнінің қорқынышты сәттерінде адамның көзі таңырқап, үрейлене қарап қалады. Айдың жарығы жойылып, күн мен ай бір жерге жинақталады. Екеуінің де жарығы сөніп, нұрсыз қалады. Осы сәтте адам: «Құтылуға қайда барамын?» — деп үмітсіздікке түседі. Бұл — Қиямет күнінің ғаламдық тәртіптің бұзылуын, әдеттегі табиғат заңдылықтарының тоқтауын білдіретін құбылыс. Күн мен айдың бірігуі — о дүниенің басталуының айқын белгісі.

1. Алынатын ғибраттар:

• Бұл аят бізге дүниенің тұрақтылығына артық сенім артпау керектігін, барлық нәрсенің Алланың құдіретімен жаратылғанын және Оның әмірімен жойылатынын еске салады.
• Күн мен ай сияқты ұлы жаратылыстардың өзі әлсіреп, нұрсыз қалатынын білу — адам баласының Аллаға деген қарым-қатынасын ойлануға шақырады.
• Қиямет күнін еске алу арқылы біз өмірімізді жақсылыққа, салиқалы істерге бағыттауға тырысамыз.
• Ислам діні бізге осы өтпелі дүниенің артында мәңгілік өмір бар екенін, сондықтан әрбір ісімізге жауапты болу керектігін үйретеді.
• Осындай аяттар арқылы жүрегіміз жұмсарып, Аллаға деген иманымыз бен бойсұнуымыз арта түседі.