Surat Al-Insan — Ayat 19

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• وِلْدَانٌ : bocah-bocah enom (ing kene tegese para peladèn utawa abdi ing swarga).
• مُّخَلَّدُونَ : padha langgeng, tetep enom ora tau tuwa lan ora tau mati.
• حَسِبْتَهُمْ : kowé padha ngira utawa nyangka.
• لُؤْلُؤًا : mutiara.
• مَّنثُورًا : kang kasebar, ora dirangkai.

1. Tafsiré ayat:

Ing swarga, para peladèn kang isih enom lan tetep langgeng enom salawasé padha mubeng ngubengi para wong mukmin kang bekti marang Allah, kanggo ngladèni kabutuhané. Bocah-bocah enom iku ora tau tuwa lan ora tau mati, tansah enom salawasé. Nalika kowé ndeleng wong-wong mau, amarga ayuné rupané, resiké awaké, sumoroté pasuryané, lan akèhé sarta kasebar ing macem-macem panggonan nalika padha ngladèni, kowé mesthi bakal nyangka yèn wong-wong mau iku mutiara kang kasebar, ora dirangkai. Mutiara kang kasebar iku luwih éndah lan luwih nyenengaké dideleng tinimbang mutiara kang dirangkai, mula Allah nyebut "mutiara kang kasebar" kanggo nggambarake kaéndahan lan kasebaré para peladèn mau ing sakiwa-tengené para ahli swarga.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhaké gedhéné nikmat swarga kang diwènèhaké marang wong-wong mukmin kang bekti, nganti para peladèné waé ayu banget kaya mutiara kang kasebar.
• Iki nuduhaké yèn swarga iku panggonan kang kebak kabagjan, katentreman, lan kaéndahan kang ora bisa dibayangaké ing donya.
• Ayat iki nuwuhaké pangarep-arep lan semangat kanggo nindakake kabecikan, amarga saben kabecikan bakal dibales kanthi nikmat kang luar biasa ing akherat.
• Kanthi nggambarake kaéndahan swarga, ayat iki ngajak manungsa supaya tresna marang agama Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang paling bener kanggo nggayuh kabagjan langgeng.
• Ayat iki uga mulang yèn Allah iku Maha Welas lan Maha Mulya, kang nyawisaké pahala kang paling éndah kanggo para hamba-Né kang setya.