Suurah Al-Insaan — Aayad 7

Macnaha Erayada:

• يُوفُونَ بِالنَّذْرِ: Way oofiyaan nadarka (ballanka) ay naftooda ku waajibiyeen.
• النَّذْرِ: Waa waxa qofku isku waajibiyo oo uu ku dhaarto inuu sameeyo oo khayr ah.
• يَخَافُونَ: Way ka cabsadaan.
• يَوْمًا: Maalinta Qiyaamaha.
• شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا: Dhibkiisu waa mid faafay oo baahay, sida dabka oo faafo.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku sifaynayaa addoomadiisa suubban ee jannada galaya, kuwaas oo ah kuwa camalka wanaagsan sameeya, inay yihiin kuwa oofiya nadarkooda, yacni markay naftooda ku waajibiyaan cibaado ama khayr, way oofiyaan oo ma dayaan, mana ka tagaan. Waxayna ka cabsadaan Maalinta Qiyaamaha oo dhibkeedu yahay mid baahay oo faafay oo cidlo kuma harin, waxaana uu ku degaa dadka oo dhan marka laga reebo kuwa Eebbe u naxariisto. Tani waxay muujinaysaa inay ku camal falayaan si ay uga badbaadaan cadaabka Maalintaas oo aad u xun.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Waa in muslimku oofiyaa ballankiisa iyo nadarkiisa, hadduu naftiisa ku waajibiyo khayr, waayo tan waxay ka mid tahay astaamaha mu'miniinta runta ah.
2. Ka cabsashada Maalinta Qiyaamaha waxay ku kalifaysaa qofka inuu sameeyo wanaag oo ka fogaado xumaanta, taasoo keentay inuu galo Jannada.
3. Aayaddu waxay ku baraarujinaysaa qalbiga in adduunyadu tahay meel ku meel gaadh ah, Qiyaamaduna tahay meel joogto ah, sidaas darteed waa in dadku u camal falaan Maalintaas.
4. Waxay ku dhiirigelinaysaa dadka inay yeeshaan niyad san oo ay u camal falaan Eebbe oo kaliya, iyagoo ka cabsanaya ciqaabtiisa, ma aha inay doonayaan magac ama faan.