Аль-Инсан сүресі — Аят 7

1. Сөздердің мағынасы:

• يُوفُونَ — орындайды, толық атқарады.
• النَّذْرِ — адам өзіне міндет етіп алған уәде, яғни Аллаға жақындау үшін өзіне-өзі парыз етіп алған ізгі амал.
• يَخَافُونَ — қорқады.
• يَوْمًا — күннен, яғни Қиямет күнінен.
• شَرُّهُ — оның зұлымдығы, қасіреті.
• مُسْتَطِيرًا — таралған, жайылған, барлық жерге жеткен.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Алланың разылығына бөленген, жәннаттағы таза сусыннан ішетін құлдардың сипатын баяндайды. Олар — Аллаға құлшылық ету жолында өздеріне міндет етіп алған нәрселерін, яғни назір-уәделерін толық орындайтын, берген серттерінде тұратын адал жандар. Олар тек парыздарды ғана емес, өз еркімен үстіне алған ізгі амалдарды да мүлтіксіз атқарады. Сонымен қатар олар Қиямет күнінен қатты қорқады. Ол күннің қасіреті мен азабы бүкіл әлемге таралатын, ешкімнен тыс қалмайтын, адамдардың бәріне жететін ауыр күн. Сол күннің сұмдығынан сақтанып, Алланың азабынан қорқып, ізгі амалдарды шынайы ықыласпен жасайды. Олардың қорқынышы оларды жақсылықтан қайтармайды, керісінше, игілікке деген ынтасын арттырады.

1. Алынатын ғибраттар:

• Аллаға берген уәде мен өзіне алған міндетті орындау — иманды адамның асыл қасиеті. Бұл жәннаттық жандардың белгісі.
• Қиямет күнінің қасіреті бүкіл адамзатқа таралатынын біліп, сол күннен сақтану — әр мұсылманның парызы.
• Алладан шынайы қорқу адамды жақсылықтан тежемейді, керісінше, құлшылыққа деген құлшынысын арттырады.
• Ислам — уәдеде тұру, адалдық пен жауапкершілік діні. Осы қасиеттер арқылы адам жәннаттың мәңгілік нығметіне қол жеткізеді.
• Қияметті еске алу жүректі жұмсартып, адамды игі амалдарға бастайды.