Surah Al-Insan — Aya 7

Ma'anar Kalmomin:

• يُوفُونَ بِالنَّذْرِ: Suna cika alkawarin da suka ɗaura wa kansu na yin ibada da ta'ã'a ga Allah.
• يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا: Wata rana da sharrinta ya yadu ya mamaye ko'ina, wato ranar Kiyama.

Tafsirin Ayar:

Waɗannan bayin Allah na musamman, waɗanda za su sha daga wannan ruwan kafur a Aljanna, su ne mutanen da a duniya suka kasance masu cika alkawuran da suka ɗaura wa kansu na yin ibada da ta'ã'a ga Allah, kamar salloli, azumi, sadaka, da sauran ayyukan alheri da suka wajabta wa kansu. Suna kuma tsoron ranar Kiyama da sharrinta ya yadu ya mamaye dukkan halittu, sai waɗanda Allah ya jiƙa. Wannan tsoro ne ya sa suke yin ayyukan alheri da nisantar abubuwan da Allah ya haramta.

Fa'idodin Darasin:

1. Cika alkawari da yin niyya ta alheri yana daga manyan halayen muminai, kuma Allah yana son wanda ya riƙe alƙawarinsa.
2. Tsoron ranar Kiyama da sharrinta yana motsa zuciyar mutum ya yi kyakkyawan aiki kuma ya nisanci zunubai.
3. Imani da sakamakon ayyuka a Lahira yana sa mumini ya kasance mai tsayin daka a kan ta'ã'a, ko da yana cikin wahala.
4. Waɗannan halaye suna ɗaga darajar mutum a wurin Allah, kuma suna ba shi damar samun ni'imar Aljanna da ta shirya wa masu taƙawa.