Аль-Инсан сүрәсе — Аять 9

Сүзләрнең мәгънәләре:

«Җәзә» — әҗер, бүләк, ягъни кайтарып бирелә торган хак. «Шүкур» — рәхмәт белдерү, мактау, данлау.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэмин бәндәләренең йөрәкләрендәге ихлас ниятләрен сыйфатлый. Алар мохтаҗларга ашамлык биргәндә, боларны эчтән үзләренә: «Без сезне Аллаһының йөзе өчен генә ашатабыз, сездән безгә бернинди бүләк тә, рәхмәт тә кирәкми», — диләр. Алар бу сүзләрне телләре белән әйтмиләр, бәлки йөрәкләрендә шушы ихлас ниятне тоталар. Аларның максаты — тик Аллаһының ризалыгын һәм әҗерен эзләү. Алар кешеләрдән бернинди дөньяви бәя яки мактау көтмиләр. Бу — ихласлыкның иң югары дәрәҗәсе, чөнки алар яхшылыкны бары тик Аллаһы өчен генә эшлиләр, бәндәләрнең фикеренә дә, рәхмәтенә дә карамыйлар. Аларның күңелләрендә Аллаһыдан курку һәм Аның каты хөкем көненнән шиңү бар, шуңа күрә алар дөньяда булган һәр яхшы эшне тик Аллаһы ризалыгы өчен генә башкаралар.

Аятьтән алынган файдалар:

Бу аять безгә гамәлләрдә ихласлыкның әһәмиятен өйрәтә. Кеше яхшылык эшләгәндә, аның максаты бары тик Аллаһының ризалыгын алу булырга тиеш, ә кешеләрнең мактавын яки бүләген көтү түгел. Ихлас күңелдән эшләнгән һәр эш — Аллаһы каршында зур әҗергә лаек. Шулай ук бу аять мөселманнарны мохтаҗларга, ятимнәргә һәм асырларга ярдәм итәргә өнди, чөнки Аллаһыга гыйбадәт кылуның бер өлеше — Аның бәндәләренә карата шәфкатьле булу. Яхшылык эшләгәндә, кеше үзен күрсәтүдән дә, дан-мактаудан да ерак торырга тиеш, чөнки чын ихласлык — йөрәк эше, ул тышкы күренештән түгел, ә эчке нияттән чыга.