Surja El-Insan — Ajet 9

Kuptimet e fjalëve:

• Li-vejh-il-lah: Vetëm për hir të Allahut, duke kërkuar kënaqësinë e Tij.
• Xheza: Shpërblim ose kompensim material.
• Shukur: Falënderim ose lavdërim me gojë.

Tefsiri i ajetes:

Kjo ajete tregon gjendjen fisnike të besimtarëve të devotshëm, të cilët ushqejnë të varfrit, jetimët dhe të robërit, ndonëse vetë kanë nevojë për ushqim. Ata e bëjnë këtë vetëm për hir të Allahut, pa pritur asnjë shpërblim nga njerëzit dhe pa kërkuar as falënderim. Zemrat e tyre janë të pastra nga çdo interes dhe synim i ulët, sepse ata e dinë se shpërblimi i vërtetë është te Allahu. Ata nuk e shprehin këtë me gojë, por kjo është bindja e tyre e brendshme dhe qëllimi i sinqertë i zemrës së tyre. Ata ushqejnë të tjerët duke pasur frikë nga Dita e Gjykimit, kur fytyrat do të errësohen dhe ballët do të rrudhen nga tmerri i asaj dite të rëndë.

Përfitimet nga ajete:

• Sinqeriteti në vepra është themeli i pranimit të tyre te Allahu; vepra e mirë duhet bërë vetëm për hir të Tij, jo për sy e faqe të njerëzve.
• Bujaria dhe ndihma ndaj nevojtarëve, edhe kur vetë jemi në nevojë, është shenjë e besimit të fortë dhe e dashurisë për të mirën.
• Islami i mëson besimtarët të jenë të pastër nga çdo interes material dhe nga kërkimi i falënderimit, sepse shpërblimi i vërtetë është te Allahu, i Cili nuk e humb kurrë punën e mirë.
• Frika nga Dita e Gjykimit i shtyn besimtarët drejt veprave të mira dhe i largon nga mkatet, duke i bërë ata të ndërgjegjshëm për përgjegjësinë e tyre para Zotit.