Аль-Инсан сүрәсе — Аять 10

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَوْمًا عَبُوسًا — йөзләрнең чытыеп, төнселәнеп киткән авыр көн.
• قَمْطَرِيرًا — бик каты, авыр, куркынычлы һәм озын көн.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһының салих бәндәләре үзләренең эшләрен сыйфатлыйлар. Алар әйтәләр: "Без Раббыбыздан куркабыз — ул көннән, йөзләр чытып, төнселәнеп китәрлек, бик каты һәм авыр булган көннән". Бу кыямәт көне, ул көндә кешеләрнең йөзләре куркудан һәм каты хәлләрдән чытыр, маңгайлары сытылыр, һәм бу көн бик авыр, озын һәм куркынычлы булыр. Алар бу куркуларын эшләре белән раслыйлар: алар Аллаһыга буйсынуны үтәгәннәр, ачларны ашатканнар, ятимнәргә һәм сикерүчеләргә ярдәм иткәннәр, бары тик Аллаһының ризалыгын һәм рәхмәтен эзләп, бернинди бәрабәр яки мактау көтмичә. Аларның бу куркулары — Аллаһының Җәзасыннан чын курку, ул аларны изгелекләргә этәрә һәм начарлыклардан читләштерә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөэминнәрнең йөрәкләрендә Аллаһыдан курку булырга тиеш, бигрәк тә кыямәт көненнән, чөнки бу курку кешене изге гамәлләргә өнди.
2. Кыямәт көненең авырлыгы һәм куркынычлыгы — хакыйкать, һәм моңа ышану мөэминне дөрес юлда тота.
3. Яхшылык эшләүдә ихласлык — Аллаһының ризалыгын гына күздә тоту, кешеләрнең мактавын яки бәрабәрен көтмәү — югары дәрәҗә.
4. Аллаһыдан курку һәм аның рәхмәтенә өмет итү бергә булырга тиеш; курку кешене начарлыктан туктата, ә өмет изгелеккә этәрә.
5. Бу аять мөэминнәрнең югары сыйфатларын күрсәтә: алар үз эшләрендә сабыр, ихлас һәм Аллаһыга тугры, шуңа күрә аларга җәннәт нигъмәтләре вәгъдә ителгән.