Surat Al-Mursalat — Ayat 22

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• قَدَرٍ (qadar): wektu utawa ukuran kang wis ditemtokake.
• مَعْلُومٍ (ma'lūm): kang wis dimangerteni, wis cetha lan pesthi.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih nyambung karo ayat sadurunge, yaiku babagan tumitahing manungsa saka banyu kang ringkih (nutfah). Allah SWT ngandharake yen banyu kang ringkih mau banjur dipapanake ing panggonan kang kukuh lan aman, yaiku rahim (kandhutan) sawijining ibu. Ing kono banyu mau ora mung manggon wae, nanging dijaga lan dirumat nganti tekan wektu kang wis ditemtokake lan dimangerteni dening Allah, yaiku nganti tekane wektu lair. Dadi, ayat iki nuduhake kekuwasane Allah kang ngatur kabeh proses dumadine manungsa kanthi tliti lan teratur, wiwit saka wiji kang ringkih nganti dadi bayi kang sampurna ing wektu kang wis ditemtokake. Kabeh mau ora kedadeyan kanthi kebetulan, nanging ana ukuran lan wektu kang wis diatur dening Allah kang Maha Kuwasa.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen manungsa kuwi asale saka barang kang ringkih lan sepele, mula ora pantes yen kita sombong lan gumedhe.
• Kekuwasane Allah katon cetha ing saben tahapan dumadine manungsa, saka wiji nganti lair, kabeh ana ing pangreksane Allah.
• Saben proses urip wis ana wektu lan ukurane dhewe-dhewe, mulane kita kudu sabar lan tawakal marang Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur marang Allah kang wis nitipake kita ing kandhutan ibu kanthi aman lan ngrumat kita nganti lair.
• Kanthi ngerteni asal-usul lan proses dumadine awake dhewe, kita dadi luwih ngerti marang kawicaksanan lan katelatenane Allah, saengga saya tambah iman lan tresna marang Allah lan agamane.