Surja En-Nebe — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

• Amme (عَمَّ): Nga çfarë? / Për çfarë?
• Yetesâelûn (يَتَسَاءَلُونَ): Pyet njëri-tjetrin, bisedojnë e hetojnë mes vete.

Tefsiri i Ajetit:

Kjo pyetje retorike në fillim të sures “En-Nebe” (Lajmi i Madh) i drejtohet idhujtarëve të Kurejshit, të cilët pas dërgimit të Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të), filluan të pyesin njëri-tjetrin me habi e dyshim: “Për çfarë po pyesin njëri-tjetrin?” Ata pyesnin për lajmin e madh e të rëndësishëm – Kuranin famëlartë, i cili shpall ringjalljen pas vdekjes dhe Ditën e Gjykimit. Ata dyshonin në këtë të vërtetë dhe e mohonin atë, prandaj pyetja vjen në formë habie dhe çudie për ta, për të treguar se sa i madh dhe i rëndësishëm është ky lajm për të cilin ata po diskutojnë dhe zihen mes vete. Kjo pyetje nënvizon madhështinë e çështjes së ringjalljes dhe faktin se ajo është e vërtetë e padiskutueshme, edhe pse ata e mohojnë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kurani dhe çështja e ringjalljes janë lajmi më i madh dhe më i rëndësishëm që njeriu duhet ta hetojë dhe ta kuptojë, sepse nga ai varet jeta e përhershme e njeriut.
2. Dëshmia se Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të) u dërgua me Kuranin si mrekulli të përjetshme, dhe se njerëzit u ndanë në besimtarë e mohues rreth tij.
3. Nxitje për njeriun që të mos e kalojë jetën në dyshim dhe debat pa dobi, por të kërkojë të vërtetën me mendje të hapur dhe zemër të pastër.
4. Tregim i urtësisë së Allahut në përgjigjen ndaj dyshuesve – Ai nuk u përgjigjet atyre me zemërim, por me pyetje që i bën ata të mendojnë dhe të kuptojnë madhështinë e çështjes.
5. Kjo pyetje na mëson se çështja e ringjalljes është themeli i besimit dhe burimi i shpresës për jetën e mirë në këtë botë dhe në botën tjetër.