Ан-Наба сүрәсе — Аять 40

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَنذَرْنَاكُمْ — без сезне куркыттык, кисәттек.
• عَذَابًا قَرِيبًا — якын булган ґәзап (ґәзапның якынлыгы — аның мәҗбүри киләчәге).
• يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ — кеше үз куллары алдан җибәргән нәрсәгә карый (ягъни кылган гамәлләренә).
• يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا — әйтә: “Каһәс, мин туфрак булсам идем”.

Аять тәфсире:

Әй, кешеләр! Без сезне якын булган ґәзап белән куркыттык. Ул ґәзап — Ахирәт көне ґәзабы, һәм ул сезгә бик якын, чөнки һәрнәрсә, ул киләчәктә булса да, вакыт узган саен якыная. Ул көнне һәр кеше үзенең дөньяда кылган эшләренә карар — яхшылыкны да, яманлыкны да күрер, һәм һәркем үз гамәлләренә туры китереп җавап бирер. Шул хәлнең куркынычлыгыннан, хисапның авырлыгыннан кәфер кеше: “Каһәс, мин туфрак булсам идем, тергезелмәсәм идем, бу ґәзапны күрмәсәм идем!” — дип әйтер. Ул хәтта хайваннарның да туфракка әйләнүен күреп, үзенең дә туфрак булуын теләр, чөнки туфрак булу — ґәзаптан котылу дигән сүз.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгалә үз колларына рәхмәтле һәм мәрхәмәтле, чөнки ул аларны ґәзаптан алдан кисәтә, гөнаһлардан тәүбә итәргә һәм изгелекләргә өндәргә мөмкинлек бирә.
2. Дөньядагы һәр эш — яхшылыкмы, яманлыкмы — Ахирәттә күз алдына китерелер, шуңа күрә һәрберебез үз гамәлләрен уйлап, изгелекләрне арттырырга тырышырга тиеш.
3. Кәферләрнең Ахирәттәге үкенече — туфрак булуны теләү дәрәҗәсенә җитә, бу исә кәферлекнең ахыргы һәлакәтлеген күрсәтә. Мөэмин кешегә бу аять — Аллаһыга итагать итүнең һәм аның рәхмәтенә ирешүнең бөеклеген аңлата.
4. Бу аять кешене дөньяда гөнаһлардан сакланырга һәм Аллаһының ґәзабыннан куркып, аның рәхмәтенә өмет итәргә өнди, чөнки ґәзаптан котылу юлы — иманда һәм тәкъвалыкта.