Surat An-Nazi'at — Ayat 17

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اذْهَبْ (idzhab): lungaa, mangkata.
• فِرْعَوْنَ (Fir'aun): ratu Mesir kang angkuh lan kafir ing jaman Nabi Musa.
• طَغَى (thagha): ngluwihi wates, kebangeten ing duraka lan kesombongan.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Nabi Musa, nalika dheweke dipanggil ing lembah suci Thuwa. Allah ngendika: "Lungaa menyang ngarepe Fir'aun, awit dheweke pancen wis kebangeten anggone nglakoni duraka lan kesombongan." Fir'aun iku wis ngluwihi wates ing bab kafir, angkuh, lan tumindak sawenang-wenang marang rakyate. Dheweke ngaku dadi tuhan, lan ora gelem manut marang Allah. Mula Nabi Musa didhawuhi ngadhepi dheweke, ngajak supaya ngresiki awake saka kekurangan lan nglebokake iman ing atine, sarta nuduhake dalan marang taqwa marang Pangerane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Welas lan Maha Adil; senajan Fir'aun wis kebangeten, dheweke isih diparingi kesempatan kanggo mertobat lumantar dakwahe Nabi Musa.
• Dakwah iku kudu dilakoni kanthi wani lan sabar, sanajan ngadhepi panguwasa kang angkuh lan kejem.
• Saben uwong, sanajan wis kebangeten ing dosa, isih ana dalan bali marang Allah anggere gelem ngresiki awake lan manut marang pitutur kang bener.
• Ayat iki mulangake yen kesombongan lan ngluwihi wates iku kalebu sifat kang dibenci Allah, lan bisa nggawa marang kehancuran.
• Kita diajak supaya tansah ngendhaleni awake dhewe, ora kebangeten, lan gelem nampa kebenaran saka sapa wae kang ngajak marang kebaikan.