Ан-Назиат сүресі — Аят 17

1. Сөздердің мағынасы:

• اذْهَبْ — бар, жүр, аттан деген мағынада.
• فِرْعَوْنُ — Мысырдың патшасы, Мұса пайғамбарға қарсы шыққан залым билеуші.
• طَغَى — шектен шықты, асып түсті, құдайлыққа ұмтылып, әділетсіздік пен күпірлікте шектен асты.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала Мұса пайғамбарға (ғ.с.) киелі, таза әрі берекелі Тұуа аңғарында тіл қатып, оған былай деп әмір етті: «Фиръаунға бар! Шынында ол шектен шығып кетті». Яғни ол иманнан бас тартып, өзін құдай санап, халықты азаптап, әділетсіздік пен тәкаппарлықта шектен асып түсті. Сондықтан Алла оған жұмсақ сөзбен үгіт-насихат айтып, оны иманға, өзін кемшіліктерден тазартуға және Раббысына бойсұнуға шақыруды бұйырды. Бұл — Алланың әділдігі мен рақымының көрінісі: ең залым адамға да тәубе есігі ашық екенін білдіреді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағала ең ауыр күнәһар адамдарға да үгіт айтуға мүмкіндік береді — бұл Оның рақымының кеңдігін көрсетеді.
• Иманға шақыру жұмсақ сөзбен, даналықпен жүргізілуі керек.
• Қаншалықты билік пен күш иесі болсаң да, шектен шығу, тәкаппарлық пен әділетсіздік ақырында апатқа әкеледі.
• Әр адам өзін кемшіліктерден тазартып, иманмен безендіруге ұмтылуы тиіс.
• Пайғамбарлардың өнегесі — шындықты жеткізуде табанды әрі мейірімді болу.