Ан-Назиат сүрәсе — Аять 18

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَقُلْ — «әйт» (Мусага әйтелә).
• هَل لَّكَ — «сиңа булдымы?», ягъни «синдә теләк бармы?» дигән мәгънәдә.
• إِلَىٰ أَن تَزَكَّىٰ — «пакьләнүгә», ягъни кимчелекләрдән арынып, иман һәм изгелекләр белән бизәлүгә.

Аять тәфсире:

Аллаһу тәгалә Муса галәйһиссәләмгә изге Тува үзәнендә чакыру ясап, аңа әйтте: «Фиргаун янына бар, чөнки ул чиктән ашты, бозыклыкта һәм тәкәбберлектә сиктән узды. Аңа әйт: "Ий Фиргаун! Сиңа тәкъвалык юлыннан барырга теләк бармы? Син көфердән һәм гөнаһлардан арынып, пакьләнергә телисеңме? Мин сине Раббыңа итагать итәргә өйрәтәм, син Аңа каршы килүдән куркырсың һәм Аның ґәзабыннан сакланырсың"». Бу — Фиргаунга туры юлны күрсәтү һәм аны тәүбәгә чакыру иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бу аять Аллаһу тәгаләнең рәхмәте киңлеген күрсәтә: хәтта иң бозык көферләрне дә тәүбәгә һәм пакьләнүгә чакыра.
• Дәгъват итүдә йомшаклык һәм әдәплелек кирәклеген өйрәтә — хәтта дошманга да изге сүз белән мөрәҗәгать итәргә кирәк.
• Кешенең гөнаһлардан арынып, иман нуры белән бизәлүе — иң зур бәхет һәм уңыш.
• Һәр кеше өчен тәүбә ишеге ачык, әгәр ул чын күңелдән теләсә, Аллаһ аны кабул итә.