Sura An-Nazi'at — Werset 23

Znaczenie słów:

• fa haszara – zebrał, zgromadził (swoich ludzi i poddanych).
• fa nada – i zawołał, ogłosił (publicznie, z mocą).

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak Musa (Mojżesz, pokój z nim) ukazał mu wielki znak – cud przemiany laski w węża oraz białą rękę – Faraon zamiast się opamiętać, odpowiedział pychą i próbą dominacji. Zgromadził wokół siebie mieszkańców swojego królestwa, swoich doradców, możnych i cały lud, aby pokazać swoją siłę i zastraszyć ich przed przesłaniem prawdy. Następnie, stojąc przed nimi, podniósł głos i wykrzyczał swoje kłamliwe roszczenie: „Ja jestem waszym panem najwyższym!”. Tym samym nie tylko zaprzeczył jedyności Boga, ale też postawił siebie w miejscu Boga, wzywając ludzi do oddania mu czci i posłuszeństwa. Było to szczytem jego bezczelności i zatwardziałości serca. Jednak Bóg – Wszechmogący i Sprawiedliwy – nie pozostawił tego bez odpowiedzi. Ukarał go w tym życiu, topiąc go wraz z jego wojskiem w morzu, a w życiu ostatecznym czeka go kara najcięższa. Jego los stał się przestrogą i lekcją dla wszystkich, którzy naśladują jego drogę – drogę tyranii, pychy i sprzeciwu wobec Boga.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Pycha i poczucie władzy prowadzą człowieka do zguby – im większa pozycja, tym większa odpowiedzialność przed Bogiem.
2. Żaden władca ani przywódca nie może rościć sobie prawa do boskości ani stawiać siebie ponad prawem Bożym – to najcięższy grzech.
3. Bóg zawsze odpowiada na wyzwania tyranów – Jego sprawiedliwość jest nieuchronna, nawet jeśli kara jest odroczona.
4. Człowiek wierzący nie powinien bać się potęgi możnych tego świata, bo ich siła jest niczym wobec mocy Stwórcy.
5. Historia Faraona uczy nas, że pokora wobec Boga i uznanie Jego jedyności to droga do zbawienia, a upór i arogancja prowadzą do upadku w obu światach.