سوره نازعات — آیه 23

معانی کلمات:

• حَشَرَ: جمع کرد، گرد آورد.
• نَادَى: صدا زد، ندا در داد.

تفسیر آیه:

پس از آنکه فرعون معجزات الهی را دید و حق را انکار کرد، به مقابله با حضرت موسی علیه السلام برخاست. او ساحران و جادوگران را جمع کرد و پس از شکست آنان در میدان مبارزه، دست به اقدام دیگری زد. فرعون که از شکست ساحران خشمگین و نگران شده بود، فرمان داد تا تمام لشکریان و اطرافیانش را جمع کنند و آنگاه در میان آنان ندا سر داد و با غرور و تکبر ادعای خدایی کرد و گفت: «من پروردگار برتر شما هستم.» او با این سخن، مردم را به گمراهی و کفر دعوت کرد و خواست با این نیرنگ، آنان را از ایمان به خداوند بازدارد. اما خداوند متعال در ادامه، سرنوشت شوم او را بیان میکند که چگونه به عذاب دنیا و آخرت گرفتار شد و عبرتی برای متمردان گردید.

فواید و پیامهای آیه:

• غرور و تکبر، انسان را به انحراف میکشاند و او را در برابر حق و حقیقت کور میکند؛ چنانکه فرعون با دیدن معجزات آشکار، باز هم به انکار و سرکشی ادامه داد.
• جمعآوری نیرو و امکانات مادی، هیچ سودی در برابر قدرت الهی ندارد؛ فرعون با تمام لشکریانش نتوانست در برابر اراده خداوند بایستد.
• ادعای ربوبیت و خدایی، از بزرگترین گناهان است و خداوند با کسانی که چنین ادعایی کنند، با شدت برخورد میکند و آنان را عبرت دیگران قرار میدهد.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر قدرتهای ظاهری و زورگویان، نباید ترسید؛ زیرا عاقبت آنان نابودی و خواری است و پیروزی نهایی از آنِ مؤمنان است.
• داستان فرعون هشداری است برای همه کسانی که با تکبر و استکبار در برابر دعوت حق میایستند که سرانجامشان جز شکست و عذاب نخواهد بود.