Surat An-Nazi'at — Ayat 23

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَحَشَرَ (faḥasyara): nglumpukake, ngumpulake wong akeh.
• فَنَادَىٰ (fanādā): banjur nguwuh-uwuh, nyeru-nyeru, ngundang kanthi swara banter.

2) Tegese ayat:

Sawise Fir'aun ngrasa kepencut lan murtad saka bendarane, dheweke banjur nglumpukake wadyabala lan para pandhereke, kabeh padha diklumpukake ing sawijining papan. Sawise padha kumpul, dheweke banjur nguwuh-uwuh kanthi swara banter marang wong-wong mau, ngumumake kanthi sombong yen dheweke iku panguwasa sing paling dhuwur, ora ana sing ngluwihi. Iki minangka wujud pambangkang lan kesombongan Fir'aun marang Allah lan marang Nabi Musa 'alaihissalam. Nanging Allah ora nglirwakake tumindak sing murka iki; Fir'aun banjur diparingi siksa ing donya lan ing akherat, sarta didadekake tuladha lan piwulang kanggo sapa wae sing padha tumindak murka lan sombong kaya dheweke.

3) Piwulang lan faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen kesombongan lan pambangkang marang Allah iku mesthi ana akibaté, sanajan wong iku kuwasa lan gedhe pangaribawane kaya Fir'aun.
• Kekuwatan lan kamulyan donya iku ora langgeng; mung kekuwatane Allah sing langgeng lan ora ana tandhingane.
• Wong sing sombong lan ngaku-ngaku dadi sing paling dhuwur bakal dipasrahake marang kehinaan, kaya sing dialami Fir'aun.
• Kisah Fir'aun iki dadi pepeling kanggo kita kabeh supaya ora gumedhe lan tansah andhap asor marang Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa; ora ana sing bisa lolos saka paukumané yen wis dadi kersané.
• Kanggo wong sing gelem njupuk piwulang, crita iki dadi dalan kanggo nyedhaki Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngemot piwulang sing migunani kanggo urip ing donya lan akherat.