ซูเราะฮฺ อัน-นาซิอาต — อายะฮฺ 23

คำสำคัญ:

• حَشَرَ = รวมพล, รวบรวมผู้คน
• نَادَى = เรียก, ตะโกนประกาศ

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

หลังจากที่ฟิรเอาน์ได้ปฏิเสธและหยิ่งผยองต่อสัญญาณต่างๆ ของอัลลอฮ์ที่มูซา (อ.ล.) ได้นำมาแสดงแก่เขา เขาได้รวมพลผู้คนและไพร่พลของเขาทั่วทั้งอาณาจักร แล้วตะโกนเรียกพวกเขามาประชุมกัน เพื่อประกาศความยิ่งใหญ่และอำนาจของตนต่อหน้าพวกพ้อง

การรวมพลครั้งนี้มิใช่เพื่อการใดนอกจากเพื่อต่อต้านมูซาและท้าทายอำนาจของอัลลอฮ์ โดยฟิรเอาน์ต้องการแสดงให้ประชาชนเห็นว่าเขาคือผู้มีอำนาจสูงสุด ไม่มีผู้ใดเหนือกว่าเขา และต้องการกดขี่ข่มเหงบรรดาผู้ศรัทธาให้หวาดกลัวต่ออำนาจของเขา

แต่ท้ายที่สุด อัลลอฮ์ได้ทรงลงโทษเขาอย่างสาสมทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ทำให้เขากลายเป็นบทเรียนและอุทาหรณ์แก่ผู้ที่หยิ่งผยองและกบฏต่อพระองค์ตลอดมา

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การรวมพลและอำนาจที่มากมายมิได้ช่วยให้ผู้ที่ต่อต้านอัลลอฮ์รอดพ้นจากการลงโทษของพระองค์ได้เลย อำนาจที่แท้จริงเป็นของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว
2. ความหยิ่งผยองและการอ้างตนเป็นพระเจ้าเป็นบาปที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และอัลลอฮ์จะทรงลงโทษผู้ที่กระทำเช่นนั้นอย่างหนักหน่วง
3. เรื่องราวของฟิรเอาน์เป็นบทเรียนอันยิ่งใหญ่สำหรับผู้ที่คิดจะต่อต้านอัลลอฮ์หรือกดขี่ผู้ศรัทธา ไม่ว่าพวกเขาจะมีอำนาจมากเพียงใดก็ตาม
4. ผู้ศรัทธาควรยึดมั่นในความจริงและอย่าหวาดกลัวต่ออำนาจของผู้กดขี่ เพราะชัยชนะสุดท้ายย่อมเป็นของผู้ที่ยำเกรงอัลลอฮ์เสมอ