Surja En-Nazi'at — Ajet 23

Kuptimet e fjalëve:

• فَحَشَرَ: I mblodhi, i tuboi njerëzit e tij.
• فَنَادَى: I thirri ata me zë të lartë.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Faraoni pa mrekullitë e Musait a.s. dhe u ndesh me të, ai u tërbua dhe u soll me arrogancë. Ai i mblodhi njerëzit e mbretërisë së tij dhe i thirri ata me zë të lartë, duke u munduar t'u tregojë forcën dhe pushtetin e tij para tyre, në mënyrë që t'i mbante nën kontroll dhe t'i bindte ata kundër Musait a.s. Ky mbledhje dhe thirrje ishte përpjekja e tij e fundit për të ruajtur fronin dhe autoritetin e tij, duke u paraqitur si zot para popullit të tij. Por Allahu i Lartësuar e ndëshkoi atë me dënim të rëndë në këtë botë dhe në botën tjetër, duke e bërë atë shembull dhe mësim për të gjithë ata që veprojnë si ai me arrogancë dhe mendjemadhësi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia e Allahut është mbi çdo fuqi: Faraoni, me gjithë pushtetin dhe pasurinë e tij, nuk mundi t'i shpëtojë dënimit të Allahut. Kjo na mëson se çdo pushtet njerëzor është i kufizuar dhe i dobët përballë fuqisë së Allahut.
2. Arroganca dhe mendjemadhësia çojnë në shkatërrim: Faraoni u shkatërrua për shkak të arrogancës së tij dhe pretendimit se ishte zot. Ky ajet na paralajmëron që të mos biem në grackën e mendjemadhësisë dhe të mos e harrojmë varfërinë tonë ndaj Allahut.
3. Mbledhja e njerëzve për të penguar të vërtetën është e kotë: Faraoni mblodhi njerëzit e tij për të luftuar të vërtetën, por Allahu e bëri planin e tij të dështojë. Kjo na mëson se asnjë përpjekje njerëzore nuk mund ta ndalë fenë e Allahut dhe të vërtetën e Tij.
4. Mësim nga historia: Historia e Faraonit është një mësim i madh për ne. Ajo na tregon se si Allahu i ndihmon të dërguarit e Tij dhe i shkatërron armiqtë e tyre, duke na dhënë kurajo dhe durim në rrugën tonë të besimit.