Sura An-Nazi'at — Werset 22

Słowa wymagające wyjaśnienia:

• أَدْبَرَ – odwrócił się, oddalił, odszedł.
• يَسْعَى – dąży, stara się, czyni wysiłek; w tym kontekście oznacza usilne działanie w celu szerzenia zepsucia i przeciwdziałania prawdzie.

Interpretacja wersetu:

Po tym, jak Musa (Mojżesz, pokój z nim) ukazał Faraonowi wielki znak od Boga – przemianę laski w węża oraz białą rękę – Faraon nie tylko zaprzeczył temu cudowi i okazał nieposłuszeństwo swojemu Panu, lecz także odwrócił się od wiary i oddalił się z miejsca spotkania. Następnie z całym zapałem i determinacją zaczął działać przeciwko prawdzie, usiłując zwalczać posłannictwo Musy i szerzyć zepsucie na ziemi. Jego odwrócenie się było pełne pogardy i arogancji, a jego wysiłek – skierowany ku szkodzeniu sprawie Bożej, a nie ku dobru. Niektórzy komentatorzy dodają, że jego odwrócenie się nastąpiło w przerażeniu na widok ogromnego węża, lecz mimo to jego reakcją nie była skrucha, lecz upór i walka z prawdą.

Korzyści płynące z wersetu:

• Pokazuje, że widok cudów i znaków Bożych nie wystarczy, aby nawrócić serce, które jest zatwardziałe w pysze i wyniosłości – wiara wymaga pokory i szczerej woli.
• Uczy nas, że prawdziwy wysiłek człowieka powinien być skierowany ku temu, co dobre i słuszne, a nie ku zwalczaniu prawdy i szerzeniu zepsucia – ci, którzy tak czynią, ponoszą klęskę w życiu ostatecznym.
• Werset ten jest ostrzeżeniem dla każdego, kto odwraca się od wezwania do Boga, aby nie marnował swojej energii na walkę z tym, co słuszne, gdyż konsekwencje takiego postępowania są zgubne.
• Podkreśla cierpliwość i wytrwałość proroków w głoszeniu prawdy, nawet gdy spotykają się z wrogością i przeciwdziałaniem – to wzór do naśladowania dla każdego muzułmanina w codziennym życiu.