Suurah An-Naazi'aat — Aayad 23

Macnaha ereyada:

• فَحَشَرَ: wuxuu kulmiyay oo soo ururiyay dadkiisii iyo askartiisii.
• فَنَادَى: wuxuu u qayliyay oo u dhawaaqay iyagoo kulansan.

Tafsiirka:

Markuu Fircoon arkay muujizadii Nabi Muuse (CS), wuxuu isu diyaariyay inuu la xaajoodo oo la colloobo, wuxuuna kulmiyay dadkii reer Masar oo dhan, gaar ahaan madaxdii iyo askartii, si uu ugu faano oo ugu muujiyo xooggiisa iyo sharafkiisa. Kadib wuxuu u qayliyay iyagoo kulansan, isagoo ku dhawaaqaya hadal cad iyo faan, isagoo doonaya inuu dadka ku qanciyo inuu yahay sayidkooda ugu sarreeya, isagoo raba inuu ku xakumeeyo shacabka oo uu ka hor tago xaqiiqda ay la timid Nabiga Ilaahay. Laakiin Ilaahay wuu ka aarsaday isaga, wuxuuna ku ciqaabay adduunka iyo aakhiraba, isagoo uga dhigtay tusaale iyo digtoonaan dadka kale ee kuwa madax-adayga ah.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Cibrada iyo waanadan ku jirta sheekada Fircoon waxay muujinaysaa in xoogga iyo sharafka adduunku ayan waxba tarayn marka ay timaado awoodda Ilaahay, sidaa darteed waa in aan isku halleyno Ilaahay oo keliya.
2. Kulanka dadka iyo faanka kuma jiro khayr, laakiin xaqa iyo runta ayaa ah waxa kor u qaada dadka, sidaa darteed waa in aan u hiilino xaqa oo aan ka foganno faanka iyo isla-weynida.
3. Ilaahay waa ka aarsadaa kuwa madax-adayga ah ee xadgudba, mana daayo ciqaabtooda, taasoo noo xoojinaysa inaan ka ilaalinno xadgudubka oo aan ku samirno xaqa.