சூரா அன்-நாஸியாத் — வசனம் 23

சொற்பொருள்:

• فَحَشَرَ – (தன் மக்களை) ஒன்று திரட்டினான், கூட்டினான்.
• فَنَادَى – (அவர்களை நோக்கி) உரக்க அறிவித்தான், கூப்பிட்டுக் கூறினான்.

விளக்கம்:

இந்த வசனம் ஃபிர்அவ்னின் (பார்வோனின்) செயலை விவரிக்கிறது. மூசா (அலை) அவர்களின் அழைப்பை எதிர்கொள்ள முடியாமல், தன் ஆட்சிப் பகுதியில் உள்ள மக்கள், படைவீரர்கள், அமைச்சர்கள், மந்திரவாதிகள் அனைவரையும் ஒன்று திரட்டினான். பின்னர் அவர்களை நோக்கி உரக்க அறிவித்து, தான் தான் அவர்களின் உயர்ந்த இறைவன் என்று கூறினான். தனக்கு மேல் எந்த இறைவனும் இல்லை என்று ஆணவத்துடன் பிரகடனம் செய்தான். இது அவனுடைய இறுதி எல்லையான அகந்தையையும், இறைவனுக்கு எதிரான கிளர்ச்சியின் உச்சக்கட்டத்தையும் காட்டுகிறது. இதற்குப் பிறகே அல்லாஹ் அவனைப் பிடித்து, உலகிலும் மறுமையிலும் கடுமையான தண்டனைக்கு ஆளாக்கினான். இந்தச் சம்பவம் அகந்தை கொண்டவர்களுக்கும், இறைவனுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்பவர்களுக்கும் ஒரு படிப்பினையாக உள்ளது.

பயன்கள்:

• அதிகாரமும் செல்வமும் மனிதனை அகந்தைக்கு இட்டுச் சென்று, இறைவனை மறக்கச் செய்துவிடும் என்பதற்கு ஃபிர்அவ்ன் ஒரு தெளிவான எடுத்துக்காட்டு.
• இறைவனுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்து, தன்னை உயர்த்திக் கொள்ள முயல்பவர்கள் எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், இறுதியில் தோல்வியடைவார்கள் என்பது உறுதி.
• எந்த ஒரு மனிதனும் தன்னை இறைவனாக்கிக் கொள்ள முடியாது; இது முற்றிலும் அறியாமையும் வழிகேடும் ஆகும்.
• அல்லாஹ்வின் தண்டனை உடனடியாக வராவிட்டாலும், அது கட்டாயம் வந்தே தீரும். எனவே, மனிதன் எப்போதும் பணிவுடனும், அல்லாஹ்வுக்கு அடிபணிந்தும் வாழ வேண்டும்.
• இந்த வரலாறு நமக்கு நல்லுபதேசமாக உள்ளது: யார் தன்னைப் பெரியவனாக நினைத்து மக்களை அடக்கி ஆள்கிறானோ, அவனுடைய முடிவு நிச்சயம் அழிவுதான்.