Surja En-Nazi'at — Ajet 24

Kuptimet e fjalëve:

• "Fekale": Ai tha.
• "Ena": Unë.
• "Rabbu-kum": Zoti juaj.
• "El-A'la": Më i larti, mbi të cilin nuk ka zot tjetër.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Faraoni mblodhi popullin e tij dhe i thirri ata, ai tha me arrogancë dhe mendjemadhësi: "Unë jam zoti juaj më i lartë!" – domethënë, nuk ka zot mbi mua dhe askush nuk ka të drejtë të më urdhërojë mua. Me këtë deklaratë ai arriti kulmin e kryeneçësisë dhe mohimit, duke u vetëshpallur zot në vend të Allahut të Madhërishëm. Por Allahu e ndëshkoi atë me dënim në këtë botë dhe në botën tjetër, duke e bërë atë shembull dhe mësim për të gjithë tiranët dhe mendjemëdhenjtë që vijnë pas tij. Në atë që i ndodhi Faraonit dhe në dënimin që e goditi, ka një mësim të madh për këdo që mendon dhe merr këshillë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Arroganca dhe mendjemadhësia janë ndër veset më të urryera te Allahu, sepse ato e shtyjnë njeriun drejt mohimit dhe rebelimit kundër Zotit të tij.
2. Çdo sundimtar apo udhëheqës që e kalon kufirin dhe pretendon hyjninë ose refuzon t'i nënshtrohet Allahut, do të pësojë fatin e Faraonit – poshtërim dhe shkatërrim në këtë botë dhe në tjetrën.
3. Ky ajet na mëson se çdo gjë që ekziston në këtë univers ka një Zot të vetëm, të Lartë dhe të Madhërishëm, të Cilit i përket çdo lavdërim dhe të Cilit duhet t'i nënshtrohemi të gjithë.
4. Historia e Faraonit është një mësim i qartë se fuqia dhe pasuria nuk mbrojnë askënd nga dënimi i Allahut, dhe se e vërteta gjithmonë triumfon ndaj të rremeve.