Ан-Назиат сүрәсе — Аять 24

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Раббукум» — сезнең Раббыгыз, Хуҗаюгалагыз.
• «әл-Әгълә» — иң югары, иң олугъ, өстенрәк.

Аять тәфсире:

Фиргавен үзенең кавемен җыеп, аларга тәкәбберлек һәм хаксызлык белән: «Мин сезнең иң олугъ Раббыгыз!» – диде. Ул үзен Аллаһудан өстен куйды һәм Аллаһның берлеген инкяр итте. Аның бу сүзе чиксез зур гөнаһ һәм хаксызлык иде, чөнки ул — гади бер кеше буларак, үзен Илаһ дәрәҗәсенә күтәрде. Аллаһ аны бу тәкәбберлеге һәм залимлыгы өчен дөньяда да, ахирәттә дә ґәзаб белән җәзалады. Аның һәлакәте үзеннән соң килүче залимнар өчен гыйбрәтле сабак булды. Фиргавеннең башына төшкән ґәзаб — аңардан үрнәк алучыларга һәм Аллаһуга каршы чыгучыларга зур кисәтү.

Гыйбрәтләр:

• Бу аятьтән безгә зур гыйбрәт: кеше үзен Аллаһудан өстен куярга тырышса, аның ахыры һәлакәт һәм хурлык булачак.
• Тәкәбберлек — кешене иманнан чыгара торган куркыныч сыйфат, ул кешене туры юлдан яздыра.
• Аллаһ үзенең кодрәте белән теләсә кайсы залимны җәзалый ала, һәм Аның ґәзабыннан беркем дә кача алмый.
• Фиргавен кебек көчле һәм бай булган кешеләр дә Аллаһ каршында бик көчсезләр, шуңа күрә һәрберебез Аллаһуга тәкъвалык һәм тыйнаклык белән генә якынлашырга тиеш.