Surat An-Nazi'at — Ayat 24

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَقَالَ : banjur ngucap / banjur ngendika
• أَنَا : aku / ingsun
• رَبُّكُمُ : pangeranmu / gustimu (sing kudu disembah lan dituruti)
• الْأَعْلَىٰ : sing paling dhuwur / sing paling luhur (ora ana sing ngungkuli)

2) Tegese ayat iki:

Ing ayat iki, Fir'aun — raja kang gumedhe lan murang tata — ngumpulake rakyate, banjur ngucap kanthi sombong: "Aku iki pangeranmu sing paling dhuwur, ora ana pangeran liya ing ndhuwurku, mula ora ana sing kudu dituruti kajaba aku."

Tetembungan iki dadi puncak gumedhene Fir'aun. Dheweke ora mung ngaku dadi raja, nanging malah ngaku dadi tuhan. Iki kalebu tumindak sing paling gedhe dosane, yaiku ngaku-ngaku dadi Gusti Allah. Merga saka kuwi, Allah banjur nyiksa dheweke ing donya lan ing akherat, sarta ndadekake dheweke dadi tuladha lan piwulang kanggo wong-wong sing padha gumedhe lan murang tata kaya dheweke.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake marang kita yen gumedhe lan rumangsa paling dhuwur iku tumindak sing mbebayani banget. Fir'aun dadi tuladha nyata, kepiye pungkasane wong sing ngaku-ngaku ngluwihi kabeh.
• Kita dielingake supaya tansah andhap asor lan ngerti yen mung Gusti Allah sing Maha Dhuwur lan Maha Kuwasa.
• Ayat iki uga nuduhake yen kekuwatan donya iku ora langgeng. Fir'aun sing kuwasa gedhe tetep kalah dening kekuwatane Allah.
• Kanggo wong sing gelem njupuk piwulang, crita iki dadi pepeling supaya ora nglakoni tumindak sing padha, lan supaya tansah taat marang Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam, amarga Islam mulangake keadilan, andhap asor, lan ngerti wates — ora kaya tumindake Fir'aun sing gumedhe lan murang tata.