Ан-Назиат сүресі — Аят 30

1. Сөздердің мағынасы:

• وَالْأَرْضَ — жер.
• بَعْدَ ذَٰلِكَ — осыдан кейін, яғни аспанды жаратқаннан кейін.
• دَحَاهَا — оны жайып, төсеп, тұруға қолайлы етіп жасады. Бұл сөз жұмыртқаның пішінін білдіретін «дахия» деген түбірден шыққан, яғни жерді жұмыр етіп жайып, кеңейтіп берді деген мағынаны білдіреді.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта жердің жаратылуын баяндайды. Ол аспанды жаратып, оны жеті қабат етіп биіктеткеннен кейін, жерді жайып, төсеп, адамдар мен жануарларға тұруға, өмір сүруге қолайлы етіп жасады. Жер жұмыр болып, кең байтақ болып жайылды, оның бетінде таулар орнықтырылып, өзен-көлдер ағызылып, түрлі өсімдіктер мен жемістер өсірілді. Бұның бәрі — адам баласы мен мал-жануарларға пайдалану үшін жасалған шексіз нығметтер. Алла Тағала осының бәрін өз құдіретімен оңай жаратты, сондықтан қиямет күні адамдарды қайта тірілту Ол үшін тіпті де қиын емес.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағаланың құдіреті шексіз екенін білеміз: Ол аспан мен жерді орасан зор даналықпен жаратты, сондықтан өлгеннен кейін қайта тірілту Оған өте оңай.
• Жердің жайылып, тұруға қолайлы етілуі — Алланың адам баласына деген рақымы мен мейірімінің көрінісі. Осы нығметтер үшін Оған шүкір етуіміз керек.
• Жаратылыстағы тәртіп пен үйлесімділік Алланың бірлігін, ұлылығын дәлелдейді. Бұл — ой саларлық, иманды нығайтатын ғибрат.
• Ақиретке сену — иманның негіздерінің бірі. Алланың осындай ұлы жаратылыстарды жасауға құдіреті жетсе, адамдарды қайта тірілтуге де әбден құдіреті жетеді. Бұл бізді жақсы амалдарға ұмтылдырып, Алланың разылығын іздеуге шақырады.