Ан-Назиат сүресі — Аят 29

1. Сөздердің мағынасы:

• وَأَغْطَشَ — қараңғы етті, түнек бастырды.
• لَيْلَهَا — оның түнін (яғни аспанның түнін).
• ضُحَاهَا — оның күндізгі жарығын, күн шыққан кездегі нұрын.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала аспанды жаратқанын еске сала отырып, оның түнін қараңғы етіп, күндізін жарық қылғанын баяндайды. Күн батқан кезде түн қараңғылығы басып, айналаны түнек қоршайды; ал күн шыққанда оның нұры таралып, күндізгі жарық орнайды. Бұл — Алланың құдіретінің және Оның жаратылыстағы даналығының айқын белгісі. Түн мен күндіздің алмасып тұруы адам баласының тынығуы мен еңбек етуіне мүмкіндік беретін үлкен игілік. Осындай ұлы жаратылысты жаратқан Алла үшін адамдарды қайта тірілту әлдеқайда жеңіл екендігіне назар аударылады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағаланың құдіреті шексіз: түнді қараңғы, күндізді жарық ету — Оның ғана қолынан келеді.
• Түн мен күндіздің ауысып тұруы — адамға берілген үлкен рақым: түнде тынығу, күндіз еңбек ету мүмкіндігі.
• Осындай ұлы жаратылысты жаратқан Алла адамдарды қайта тірілтуге әбден қабілетті.
• Табиғаттағы әрбір өзгеріс — Алланың барлығына және бірлігіне дәлел.
• Осы игіліктерді ойланып, Аллаға шүкір ету — мұсылманның парызы.
• Ислам — адамды табиғат құбылыстарын терең ойлауға, Жаратушыны тануға шақыратын дін.