Suurah An-Naazi'aat — Aayad 30

Macnada Erayada:

• دَحَاهَا (Dahaahaa): Waxaa loola jeedaa in Eebe uu fidiyay oo u ballaariyay dhulka, isagoo u diyaariyay degmo iyo nolol.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay sheegeysaa in Eebe Subxaanahu watacaalaa, ka dib markuu abuuray Samada, uu dhulka fidiyay oo u ballaariyay. Dhulka wuxuu uga dhigtay gogol lagu noolaado, isagoo korkiisa saaray buuraha si uu ugu sugo, kana soo bixiyay biyaha, kana soo saaray doogga iyo dhirta. Arrintani waxay muujineysaa in abuurista dhulka iyo fidintiisa ay timid ka dib abuurista Samada, taasoo muujinaysa awoodda Eebe ee wayn iyo hagaajintiisa ummadda.

Dhulka fidintiisa waxaa ku jira in Eebe uu u diyaariyay dadka iyo xoolahooda waxyaabo badan oo faa'iido leh, sida: biyaha, doogga, buuraha, iyo dhulka la beerto. Dhammaan waxaas waa naxariis Eebe oo uu ugu naxariistay makhluuqiisa, isagoo dhulka ka dhigay meel lagu noolaado oo lagu xasilo.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Awoodda Eebe ee wayn: Abuurista dhulka iyo fidintiisa ka dib Samada waxay muujineysaa in Eebe yahay kan wax walba kara, isagoon wax ku daalin.
2. Naxariista Eebe ee makhluuqiisa: Eebe wuxuu dhulka u diyaariyay dadka si ay ugu noolaadaan, taasoo muujineysa naxariistiisa iyo daryeelkiisa.
3. Xusuusinta Qiyaamaha: Kii dhulka abuuray oo fidiyay, wuxuu awood u leeyahay inuu dadka soo nooleeyo ka dib dhimashadooda, maxaa yeelay abuurista dhulka iyo Samada way ka wayn tahay abuurista dadka.
4. Mahadnaqista Eebe: Marka dadku arkaan faa'iidooyinka dhulka iyo naxariista Eebe, waa inay ku mahadnaqaan Eebe oo ay u cibaadeystaan kaligiis, isagoon wax la wadaajin.