Ан-Назиат сүрәсе — Аять 37

Сүзләрнең мәгънәләре:

• طَغَىٰ (тага) — чиктән чыгу, хакыйкатьтән баш тартып, Аллаһның чикләрен бозып, гөнаһларда артык китү.

Аять тәфсире:

Әмма кем Аллаһуга каршы килеп, чиктән чыкса, ягъни кәферлектә һәм гөнаһларда сихәтсезлек белән артык китсә, үзенең Раббысының әмерләренә буйсынмыйча, хакны инкяр итеп, азгынлыкта чиктән ашса — аның хәле ничек булыр? Бу аять кыямәт көнендәге хисапны һәм җәзаны искә төшерә. Мондый кеше, дөньядагы вакытында үзенең нәфесенә ияреп, Аллаһның аятьләрен ялганга санап, туры юлдан тайпылган кешедер. Ул дөнья тормышын ахирәттән өстен күрде һәм шуның өчен аның урыны — җәһәннәм уты.

Гыйбрәтләр:

• Кеше үзенең гамәлләре өчен үзе җавап бирәчәк; чиктән чыгу һәм азгынлык — һәркемнең үз сайлавы.
• Аллаһның чикләрен бозу — кешенең үзенә генә зыян китерә, чөнки аның өчен ахирәттә авыр җәза әзерләнгән.
• Бу аять кешеләрне тәкъвалыкка һәм Аллаһның әмерләренә буйсынырга өнди, чөнки чын бәхет — Раббыбызга итагать итүдә.