سوره نازعات — آیه 37

معانی کلمات:

• طَغَىٰ: از حدّ تجاوز کرد، سرکشی و طغیان نمود، در کفر و گناه زیادهروی کرد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید: اما آن کس که در کفر و گناه از حدّ خود تجاوز کرد و در برابر فرمان پروردگارش سرکشی نمود، و زندگی دنیا را بر آخرت ترجیح داد و به دنبال هواهای نفسانی خود رفت، چنین کسی راه طغیان را در پیش گرفت و از حدود الهی پا را فراتر نهاد. این طغیان و سرکشی، همان انحراف از راه حق و فرو رفتن در گمراهی و ضلالت است که سرانجامی جز عذاب و کیفر ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• طغیان و سرکشی در برابر فرمان خدا، سرآغاز تمام بدبختیها و شقاوتهای انسان است.
• هر کس از حدود الهی تجاوز کند و دنیا را بر آخرت مقدم بدارد، خود را در معرض خشم و عذاب الهی قرار میدهد.
• این آیه هشدار میدهد که سرنوشت نهایی انسانها بر اساس اعمال و انتخابهای خودشان رقم میخورد؛ پس عاقلانهترین راه، بندگی و اطاعت از خداوند است.
• محبت به خدا و رغبت به رحمت او، انسان را از طغیان بازمیدارد و او را به راه سعادت و رستگاری هدایت میکند.