Suurah An-Naazi'aat — Aayad 37

Macnaha ereyada:

• طَغَى (Taghaa): waa xad-gudubka iyo kibirka, gaar ahaan marka uu qofku ka weynaado amarka Eebe, isagoo ku madax adayg caasinnimo.

Tafsiirka:

Marka la yimaado Maalinta Qiyaame oo ay dadku kala qaybsamaan, kuwa xadgudbay oo ku madax adaygay amarka Eebe, isla weyneeyay oo diiday xaqa, kibirka iyo xad-gudubka ayaa horseeday inay ka fogaadaan jidka toosan. Waxayna doorteen nolosha adduunyo ee dhaw, waxayna ka jeedsadeen aakhiro. Kuwaas oo ah kuwa ku xadgudbay xadka Eebe, kuna tagay gaalnimo iyo caasinimo, waxaa sugnaaday inay galaan Naarta, taasoo ah meel ay ku mudan yihiin.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

• Waxay nagu digaysaa inaan ka fogaanno kibirka iyo xad-gudubka, maxaa yeelay xad-gudubku waa sababta ugu weyn ee qofka u horseedda halaagga.
• Waxay nagu boorrinaysaa inaan ku xasilo nolosha aakhiro, oo aynaan u hogaansamin hawada nafska iyo doonyaha adduunyo ee naga iilaya jidka toosan.
• Waxay nagu tusinaysaa in caddaaladda Eebe ay tahay mid ka kooban, oo qof kasta la siinayo abaalmarintiisa ama ciqaabtiisa, markaas waa inaan u dhaqmaa si Eebe u raalli noqdo, isagoo ka ilaalinaya xad-gudubka.