ซูเราะฮฺ อัล-อันฟาล — อายะฮฺ 39

ความหมายของคำสำคัญในโองการ:

• ฟิตนะฮ์ (فتنة): หมายถึง การตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ (ชิริก) และการขัดขวางผู้คนจากหนทางของอัลลอฮ์ รวมถึงการกดขี่ข่มเหงผู้ศรัทธาให้ออกจากศาสนา
• อัดดีน กุลลุฮู ลิลลาฮ์ (الدين كله لله): หมายถึง การเคารพภักดี การเชื่อฟัง และการนอบน้อมทั้งมวลต้องเป็นของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว โดยปราศจากภาคีใด ๆ

การตีความโองการ:

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงต่อสู้กับบรรดาผู้ตั้งภาคีต่อไป จนกว่าจะไม่มีฟิตนะฮ์ กล่าวคือ ไม่มีการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ และไม่มีการขัดขวางผู้คนจากหนทางของพระองค์อีกต่อไป และจนกว่าการเคารพภักดีและการเชื่อฟังทั้งหมดจะบริสุทธิ์เพื่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว โดยไม่มีภาคีใด ๆ ร่วมกับพระองค์

หากพวกเขาหยุดยั้งจากการตั้งภาคีและการขัดขวาง และหันเข้าสู่ศาสนาที่เที่ยงธรรมพร้อมกับพวกเจ้า ก็จงปล่อยพวกเขาไว้ และอย่าได้รุกรานพวกเขาต่อไป เพราะแท้จริงอัลลอฮ์ทรงเห็นสิ่งที่พวกเขากระทำอย่างละเอียดถี่ถ้วน ไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นจากพระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาตามการงานของพวกเขา

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการ:

1. เป้าหมายสูงสุดของการต่อสู้ในอิสลาม คือการปกป้องเสรีภาพในการนับถือศาสนา และการขจัดความอยุติธรรมและการกดขี่ทางความเชื่อ มิใช่เพื่อแสวงหาอำนาจหรือทรัพย์สินทางโลก
2. อิสลามให้ความสำคัญกับสันติภาพ เมื่อฝ่ายตรงข้ามยุติการเป็นศัตรูและหันมาสู่ความจริง มุสลิมต้องยุติการต่อสู้ทันที ไม่มีความอาฆาตมาดร้าย
3. การงานทุกอย่างอยู่ภายใต้การดูแลของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่มนุษย์กระทำ ทั้งที่เปิดเผยและซ่อนเร้น และจะทรงตอบแทนอย่างยุติธรรมในวันปรโลก
4. ความบริสุทธิ์ใจต่ออัลลอฮ์ เป็นหัวใจสำคัญของศาสนา การงานใดก็ตามที่ปราศจากความบริสุทธิ์ใจย่อมไม่เป็นที่ยอมรับ
5. อิสลามส่งเสริมความยุติธรรม แม้ในยามสงครามก็มีขอบเขตและเงื่อนไขที่ชัดเจน ไม่ใช่การทำลายล้างหรือบีบบังคับผู้คนให้เปลี่ยนศาสนา แต่เป็นการปกป้องสิทธิในการนับถือพระเจ้าองค์เดียวอย่างเสรี