Suurah Al-Anfaal — Aayad 39

Macnaha Erayada:

• Fitan: Waxaa loola jeedaa shirka iyo cibaadada waxaan Eebe ahayn, iyo sidoo kale ka hor istaagidda jidka Eebe iyo xannibaadda diinta.
• Diinku oo dhan Eebaa u sugnaan: Waxaa loola jeedaa in cibaadada, daacadnimada iyo adeecidda ay u noqdaan Eebe keligiis, iyada oo aan wax lala wadaagin.

Tafsiirka:

Mu'miniinta waxaa lagu farayaa inay la dagaallamaan gaalada iyo mushrikiinta ilaa laga gaaro in fitnada (shirka iyo cibaadada waxaan Eebe ahayn) laga ciribtiro dhulka, isla markaana diintu u dhan tahay Eebe keligiis — taasoo ah in cibaadada iyo adeecidda loo kaliyeelo Eebe, oo aan waxba lala wadaagin. Haddii gaaladu ka joogsadaan shirkooda iyo xannibaadda jidka Eebe, oo ay soo galaan Islaamka, markaas waa in loo daayo oo aan la dagaallamin. Eebe waa arkaa wax kasta oo ay falaan, oo waxba kama qarsoona, wuxuuna ka abaalgudi doonaa mid kasta siduu u shaqeeyay — haddii ay wanaag yihiin wanaag, haddii ay shar yihiin shar.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo:

1. Jihaadku waa difaac iyo xoraynta dadka, ma aha mid lagu qasbo dadka inay diinta galaan, laakiin waa in laga difaaco cibaadada Eebe oo laga ilaaliyo in dadka lagu xakameeyo shirka iyo xumaanta.
2. Nabadda iyo nabadgelyadu waa hadafka ugu sarreeya, marka cadowgu ka joogo dagaalka, waa in la joojiyo dagaalka — Islaamku ma jecla dhiig daadashada.
3. Daacadnimada cibaadada Eebe oo kaliya waa asaaska nolosha, waana sababta naxariista Eebe iyo korriinka bulshada.
4. Eebe waa arkaa oo wax walba ogaa, marka dadku waxay sameeyaan wanaag ama shar, Eebe waa ka warqabaa, wuxuuna ka abaalgudi doonaa si cadaalad ah — tani waxay ku boorrinaysaa mu'inka inuu ku dadaalo wanaagga oo uu ka fogaado xumaanta.