Аль-Анфаль сүрәсе — Аять 46

Сүзләрнең мәгънәләре:

• تَنَازَعُوا — бәхәсләшү, тартышу, фикер аерымлыгы күрсәтү.
• فَتَفْشَلُوا — куркаклык күрсәтеп, көчсезләнү, рухи төшенкелеккә бирелү.
• تَذْهَبَ رِيحُكُمْ — көчегез, дәрәҗәгез, өстенлегегез һәм ярдәмегез югалу. Гарәпләрдә "җил" сүзе көч, кодрәт һәм җиңү мәгънәсендә кулланыла: "фәлән кешенең җиле искән" — аның эше уңышлы барган дигән сүз.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә мөэминнәргә Үзенә һәм Аның рәсүленә итагать итәргә, һәр эштә аларга буйсынырга кушый. Аннары мөселманнарны үзара бәхәсләшүдән, тартышудан тыеп болай ди: "Үз арагызда низаглашмагыз, фикер аерымлыклары күрсәтмәгез. Әгәр алай эшләсәгез, куркаклыкка бирелерсез, көчегез кимер, дошман алдында хәлегез качар. Сезнең ихтибар-дәрәҗәгез, җиңүегез һәм ярдәмегез югалыр. Дошманга каршы сугышканда сабыр итегез, сынауларга чыдамлылык күрсәтегез. Чыннан да, Аллаһы сабыр итүчеләр белән бергә — аларга ярдәм биреп, аларны куәтләп һәм җиңү насыйп итеп тора."

Бу әмер сугыш вакытында гына түгел, ә мөселманнарның барлык эшләрендә дә гамәлдә булырга тиеш. Бердәмлек — көч, ә таркаулык — хәлсезлек чыганагы. Аллаһыга һәм рәсүлгә итагать итү, сабырлык күрсәтү — мөэминнәрнең җиңүгә ирешүенең төп шарты.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөселманнарның бердәмлеге — аларның көче һәм куәте. Үзара низаглашу, бәхәсләшү исә аларны хәлсезләндерә һәм дошман алдында җиңелүгә китерә.
2. Аллаһыга һәм Аның рәсүленә итагать итү — һәр эштә уңышның ачкычы. Кем Аллаһы әмерләрен үти, шуңа Аллаһы ярдәм бирә.
3. Сабырлык — мөэминнең әхлакый сыйфаты. Аллаһы сабыр итүчеләрне беркайчан да ярдәмсез калдырмый, алар һәрчак Аның саклавында була.
4. Дөньяви эшләрдә дә, дини эшләрдә дә фикер аерымлыкларыннан сакланырга кирәк. Бердәм фикер, бердәм максат — җиңүгә илтә торган юл.
5. Бу аять мөселманнарга тугрылык, бердәмлек һәм сабырлык рухын өйрәтә, аларны көчле һәм нык ихтыярлы итә.