Surah Al-Anfal — Aya 46

Ma’anonin Kalmomin:

• "Fatafshalu" : Ku yi rauni, ku ji tsoro, kuma ku kasa tsayawa.
• "Riheekum" : Ƙarfinku, ɗaukakarku, da kuma nasararku. A cikin Larabci, ana amfani da kalmar "iska" a matsayin misali na ƙarfin umarni da rinjaye; idan aka ce "iskar wani ta busa," ana nufin al’amarinsa ya yi nasara kuma ya ci gaba.

Tafsirin Ayar:

Ya ku muminai! Ku ci gaba da yin ɗa’a ga Allah da Manzonsa (SAW) a cikin dukan maganganunku, ayyukanku, da yanayinku. Kada ku yi jayayya da sabani a tsakaninku a cikin ra’ayoyi da shawarwari, domin sabani yana haifar da rauni, tsoro, da kuma ɓacewar ƙarfi da nasara. Idan kun yi haka, za ku rasa ɗaukakarku da rinjayenku a gaban maƙiyanku. Ku yi haƙuri da tsayawa a kan gaskiya, musamman a lokacin saduwa da maƙiyi, kuma kada ku yi gaggawa. Lalle ne Allah yana tare da masu haƙuri da taimako, nasara, da ƙarfafawa; duk wanda Allah ya kasance tare da shi, to, shi ne mai rinjaye kuma mai nasara ba shakka.

Fa’idojin Ayar:

1. Ɗa’a ga Allah da Manzonsa ita ce tushen nasara a duniya da la’ira.
2. Haɗin kai da guje wa sabani suna kare al’umma daga rauni da cin mutunci.
3. Haƙuri yana jawo taimakon Allah, kuma taimakon Allah shine mafi girman nasara.
4. Wannan ayar tana koya mana cewa rarrabuwar kai tana lalata ƙarfin al’umma, yayin da haɗin kai da haƙuri suke ɗaga darajar al’umma a gaban Allah da mutane.